Daniel Valle Robles

Afstudeerfilm klaar!

2011-06-26T12:44:00.011+02:00

Synopsis: A Dutchman, adopted as a child, emigrates to Guatemala, the country of his birth, in search of a balance between two cultures. He was born in Guatemala but does not belong there. He grew up in the Netherlands but does not belong here either.

Project title: La piel donde vivo

Genre: documentary

Format: HD 16:9

Length: 24 min

Locations: The Netherlands, Guatemala

Language: Dutch, Spanish

Subtitles: English, Spanish, Dutch

Director: Daniel Valle Robles

La piel donde vivo (The skin in which I live)

‘La piel donde vivo’ (The skin in which I live) tells the story of a 29-year-old Dutchman, Jeroen Lans, who was adopted in Guatemala when he was two years old. He grew up in rural Gelderland.

In his teens, when he began to have problems getting into discotheques, and heard people saying things like, “Hey, you, go back to your own country”, he started thinking more and more about his own identity. He realised that he was different. His curiosity grew about that far away country, Guatemale, where he was born José Roberto.

In the Netherlands, Jeroen restores windmills and lives with his parents on their farm. But in spite of a good job, friends and family close by and an assurance of prosperity in his life, he feels that there is something missing; something is calling him to go back to Guatemala.

Jeroen José decides to emigrate to the country he left as a small, adopted boy and to try and build up a life for himself there.

He was born in Guatemala but he doesn’t belong there. He grew up in the Netherlands but he doesn’t belong here either. How will he find the balance between the two cultures; between the country of his birth and the country he grew up in; between his roots and his upbringing; between Jeroen and José?

Motivation

Culture clashes and migration are the fuel for my work. The fact that I myself come from two cultures is something that I definitely want to use in my work. I feel drawn to being the bridge between those two cultures.

The similarity between José and me is that we are both in search of a life that is a balance between two cultures. We are looking for a way of keeping the link with the past open because that gives us our identity; he, over there in Guatemala, with his Dutch background and myself, here in the Netherlands, with my Guatemalan background.

Goal

The most important goal is that the viewer understands why the main character decides to emigrate. Another goal is that the documentary encourages discussion on such topics as migration.

Guatevision interview

Documentary

HD 16:9

24 min

Nominated in the category 'Best Central American Short Documentary he received Special Jury Mention of Festival Ícaro de cine en Centroamérica 2011, Guatemala

Official Selection of NFF Nederlands Film Festival 2011, Utrecht / The Netherlands

Official Selection of Semana del Cine Documental 2012, Sevilla / Spain.

Official Selection Central Amreican Film Festival 2012, Vienna, Austria.

Official Selection PANORAMA Cinélatino Rencontres de Toulouse 2012, France.

English subtitels

Subtítulos en español

Nederlandse ondertitelen

Scriptie af / Tesis terminada

2011-04-21T09:39:00.003+02:00

Cijfer: 8

Nota: 8

Stemmen voor het NOFF

2010-09-03T22:04:00.002+02:00

Het Nederlands Online Film Festival (NOFF) is de online competitie, onderdeel van het Nederlands Film Festival, van korte films tot tien minuten in de categorieën fictie, documentaire en videoclip. Het NOFF heeft dit jaar in totaal 292 inzendingen in alle drie categorieën waarvan 78 filmpjes geselecteerd zijn.

In de categorie documentaire heb ik twee films in competentie.

-SABOR AJENO (Andermans smaak) 8 min

-SAMEN 5 min 50 sec.

Stemmen is mogelijk via:

www.filmfestival.nl/nl/noff/stemmen/

De prijzen worden uitgereikt tijdens de Talkshow van het Nederlands Film Festival op 30 september.

Alvast bedankt voor jullie stemmen,

The one minutes project

2010-05-03T10:16:00.004+02:00

10 april

The One Minutes is een wereldwijd netwerk voor makers van video's die precies een minuut duren inclusief titels. The One Minutes en partners organiseren een jaarlijkse competitie, workshops, opdrachten voor kunstenaars, series tentoonstellingen, festival compilaties en tv uitzonderingen.

Thema dit jaar: ' Waar geschiedenis begint'

Geschiedenis begint bij de naam van je grootmoeder, of de straat waarin je woont, bij een monument in je buurt, een verhaal over een bijzondere gebeurtenis, bij beelden van verlies, liefde, trouw of inzicht.

Mijn twee opties:

Anti-crisis

Onderzoek & Ontwikkeling

2010-02-17T09:45:00.005+01:00

6 feb 2010

Je ga door middel van gerichte onderzoek de filmische aspecten van het medium verder verkennen. Het gebruik van licht en kleur, de materialiteit van het beeld, de betekenis van kader en standpunt, de werking van tijd.

In deze minor is er een verdiepende kennismaking met belangrijke aspecten van de technische workflow voor het maken van een film; opname- en cameratechniek, geluidsopname en -ontwerp, montage en post-productie.

Leerdoelen:

-Leren experimenteren met beeld.

-Verdiepen van basiskennis en gebruik van gereedschappen AV.

-Eigen ontwerp- en werkmethodiek voor bewegend beeld en geluid ontwikkelen.

-Inzicht in auteurschap, stijlen, genres en de werking van filmtaal.

-Analyse van eigen werk: bewustwording van de wijze waarop vorm en inhoud zich verhouden. aan de hand van vooraf geformuleerde beeld en geluid-experimenten.

RUIMTE

2009-11-15T15:53:00.033+01:00

OPDRACHT:

Om het vermogen van het 'filmische vertellen' verder te kunnen uitbouwen is er de opdracht met als startpunt de RUIMTE. Hierbij gaat men uit van een specifieke ruimte. 1) als inspiratiebron en/of arena, 2)als podium om het werk te vertonen. 3) als podium én startpunt van het werk wat in de praktijk leidt tot een site-specific werk.

18 nov 2009

Ik heb ooit een interessante plek gezien en nu ben ik er terug gegaan. Ik vind het fascinerend en raar zo veel regels op een plek!

Ik ga hier zeker verder...

4 december

Synopsis

‘PUK’, een bejaarde hond, en zijn baas gaan iedere dag naar een losloopzone voor honden in Tilburg. Om 9 uur begint de dagelijkse test voor Puk. Hij moet zelfstandig kunnen lopen en er fit uitzien. Hij is al 13 jaar oud en nu heeft hij allerlei gezondheidsklachten. Ad, zijn baas, overweegt dagelijks of hij een spuitje aan Puk moet geven om hem te laten inslapen. Soms is Puk vitaal en slaagt hij zonder problemen voor de fittest en soms staat het spuitje voor hem klaar, maar vooralsnog ziet Ad een teken van fitheid om hem nog een dag te laten leven. Voor Ad blijft het moeilijk om na 13 jaar afscheid te nemen van zijn vertrouwde vriend maar hij wil zeker niet dat die vriend pijn lijdt. Misschien is er sprake van honden euthanasie.

14 december

300 meter

In een losloopzone vindt dagelijks een fittest plaats om nog één dag te mogen leven.

AKV St. Joost 2009

Door: Daniel Valle Robles

Synopsis

‘PUK’, een bejaarde hond, en zijn baas gaan iedere dag naar een losloopzone voor honden in Tilburg. Die zone is een streep naast Ringbaan Zuid van ongeveer 300 meter lang bij 2 meter breed en wordt begrensd door een metalen hek met een aantal poortjes. Om 9 uur komen Ad en Puk aan bij een van die poortjes en begint de dagelijkse fittest voor Puk. Hij moet binnen die zone zelfstandig kunnen lopen, spelen en braaf zijn. Hij moet er zo fit mogelijk uitzien want hij is doof, bijna blind en zijn pootjes hebben steeds minder kracht om fatsoenlijk te kunnen lopen. Ad, zijn baas, overweegt dagelijks of hij een spuitje aan Puk moet geven om hem te laten inslapen.

Soms is Puk vitaal en na de 300 meter slaagt hij zonder problemen voor de fittest en soms staat halverwege het spuitje voor hem klaar, maar vooralsnog ziet Ad een teken van fitheid om hem nog een dag te laten leven.

Vroeger was Ad een vrachtwagenchauffeur die door heel Europa reisde. Nu is hij gepensioneerd en woont in Tilburg waar hij zijn hele leven heeft gewoond. Samen met zijn vrouw en zijn oude en geliefde hond wonen ze in een huis die ze binnenkort gaan verlaten voor een appartement.

Puk is een bejaarde hond die zijn hele leven met het oude stelletje heeft doorgebracht. Na zoveel jaren is Puk namelijk een lid van de familie geworden. Hij heeft altijd educatie, eten, verzorging en veel liefde gekregen. Voor Ad blijft het moeilijk om na 13 jaar afscheid te nemen van zijn vertrouwde vriend maar hij wil zeker niet dat die vriend pijn lijdt. Misschien is er sprake van honden euthanasie of misschien is het gewoon dierenliefde.

Treatment

Het is koud buiten, soms regent het en de zon schijnt amper in tegenstelling tot binnen. Het huis van de personages geeft een warme sfeer weer. Die wisseling is ook terug te zien in de gezondheid van Puk. Die ene dag is hij fit genoeg en de andere dag net niet. Het is een tijd van veranderingen. Een van de grote verandering is de gezondheid van hun geliefde hond. Puk is nu zo ziek dat Ad iedere dag overweegt om hem te laten inslapen. Puk krijgt dagelijks een fittest. s’ Ochtends gaan ze -Ad en Puk- samen naar de losloopzone voor honden. Daar laat Ad zijn hond even los en controleert rigoureus - langs de 300 meter die die zone bevat - hoe zelfstandig Puk nog is. Als alles in orde is, krijgt Puk nog een extra dag te leven maar elke drie maanden krijgt Puk een grote ‘beurt’ bij de dierenarts om te inventariseren hoe het met Puk is. Euthanasie is een woord die regelmatig wordt gebruikt.

Ad vertelt ook dat zijn zwager euthanasie heeft gevraagd. Hij kon het toen begrijpen maar moeilijk accepteren. In het geval van Puk moet Ad voor hem beslissen wanneer hij niet meer kan leven. Hij wilt in ieder geval niet dat zijn hond pijn lijdt maar afscheid nemen is ook een lastige klus.

Ik ga de bejaarde hond ‘Puk’ en zijn baasje ‘Ad’ volgen in die moeilijk periode. Als maker ga ik laten zien wat ik meemaak. Het is ook een antropologische zoektocht naar deze plek en de verhalen er achter. In dat geval ga ik het drama van Ad in beeld brengen. We zien met welke discipline Ad iedere dag om 9 uur bij de losloopzone de fittest met zijn vriend maakt.

We zien hoe Ad de rigoureuze test uitvoert en overweeg tot hoever Puk fit is. We zien het huis het oude stelletje waar ook Puk leeft en we zien ook zijn gedrag binnen zijn territorium. We zijn getuigen van de gesprekken die Ad en zijn vrouw over Puk en de veranderingen die voor de deur staan voeren.

In de gesprekken is mijn stem met accent te horen. Op die manier maak ik duidelijk dat ik geen Nederlandse maker ben. De vragen en die gesprekken hebben als doel een extra laag toe te voegen waarin de culturele verschillen duidelijk worden.

Wat is beter voor Puk? Afscheid te nemen van een familielid of niet? Wanneer gaat Ad de ongemakkelijke beslissing nemen?

Sleutelscène

Het is zover, Ad en Puk maken hun laatste wandeling. Gisteren had Puk een onvoldoende voor de fittest en Ad heeft besloten er een einde aan te maken. Het is duidelijk te zien dat Puk niet meer zelfstandig kan lopen. Zijn kop hangt wat moedeloos naar beneden en zijn poten blijven trillen. Hij is helemaal doof en eet zijn eigen poep. Puk zie voor het laatst het troosteloze metalen hek en die flats waarin de mensen met zijn vrienden honden leven.

Ad weet dat de volgende ochtend zijn vriend er niet meer zal zijn en Puk heeft geen idee wat zijn lot is. Het moment dat Puk het spuitje krijgt is aangekomen maar met die laatste wandeling hoopt Ad nog een blik van fitheid te kunnen ontdekken. Terwijl hij weet dat het tijd is om afscheid te nemen.

Motivatie regisseur

Toen ik klein was, moest ik afscheid nemen van ‘Alfi’ een Duitse herder die ziek was. Tot nu toe is dat nog steeds een ingrijpend moment geweest. Hoeveel in Guatemala, mijn vaderland, het bijna verboden is dat een hond of een ander dier een beter leven dan een mens krijgt. Er wordt meer energie besteed aan het bestrijden van armoede, criminaliteit en corruptie dan aan leuke recreatie zones voor honden of andere dieren. Veel kinderen krijgen in andere landen minder educatie en aandacht dat de honden hier in Nederland, er is zelfs een Partij voor de Dieren.

Een paar jaar geleden zag ik hier in Nederland voor het eerst gebieden speciaal voor honden om los te laten zodat ze lekker kunnen spelen. Ik vond het een zeer interessant en fascinerend gegeven. Met die interesse en verbazing ben ik naar die plek gegaan. Op een ochtend raakte ik in contact met Ad en zijn hond Puk die er aan het wandelen waren. Na een paar gesprekken wist ik de drama die nu in zijn leven speelt. Hij moet beslissen of Puk, die 13 jaar oud is, ‘geholpen’ moet worden óf hem in leven houden. Ik begrijp hoe moeilijk het kan zijn om afscheid van een geliefde te nemen los van het feit dat het alleen maar een hond is.

Ik heb gemengde gevoelens wat betreft zulke plekken en de omgang met dieren hier. Aan de ene kant vind ik het ironisch, grappig en zelfs belachelijk hoeveel regels voor dierenhouders er zijn maar aan de andere kant begrijp ik wel de noodzaak voor een bepaalde orde in deze maatschappij die van regels houd.

Culturele botsing is mijn benzine. Zulke gebieden om de honden los te kunnen laten zijn onvoorstelbaar in mijn land maar de bijzondere banden tussen honden en mensen zijn overal ongeveer hetzelfde. De mensen hebben de dieren nodig om te leven. We eten, bestuderen en knuffelen dieren sinds altijd.

Ik vind het interessant om de nieuwe cultuur waarin ik nu woon te onderzoeken. Het vinden van tegenstrijdigheden en gelijkenissen tussen twee culturen is een leuk spel. Het is de bedoeling om mijn vooroordelen zoveel mogelijk aan de kant te zetten en het ‘vreemde’ met respect te behandelen. Nu onderzoek ik de relatie tussen mensen en honden.

*Zaterdag 19 dec ga ik de eerste montage versie presenteert...

21 december

Eerste versie is gepresenteerd! Nu blijf ik nog een paar weken mijn personages volgens en we zullen zien wat met Puk (hond) in deze tijden gaat geburen.

2 januari

Ik volg nog steeds het verhaal van Ad en Puk. De hond is stabiel en zelfs vrolijk maar soms geeft hij tekens van zwakheid. Wat zal het gebeuren?

Ik heb trouwens een nieuwe titel verzonnen:

'De beslissing'

9 januari

Zaterdagavond kreeg ik een telefoontje van Ad de eigenaar van de hond. Het is zover. Pukje heeft vrijdag 7 jan een hele slechte dag gehad en nu is hij DOOD. Hij is om 13:00 uur ingeslapen. Hij kreeg euthanasie toegepast want de pijn was te veel.

Rest in peace: 20 jul 1996 - 8 jan 2010

Pukje

10 januari

16 januari

DEF

Eindversie

AV - Het derde jaar

2009-08-30T18:15:00.031+02:00

29 augustus

MENS EN BEELD

Opdracht:

Maakt een korte film over een persoon. Dit documentaire onderwerp vraagt om de ontwikkeling van een beeldende strategie met een verhalende intentie. De film heeft een lengte van 5-7 minuten.

Focus:

Narratief, vertelperspectief, vertoningcontext (the black box), portret, mix feit en fictie, regie en samenwerking.

Beoordelingscriteria:

Documentair filmplan

Research en productieverslag

Reflectie op de eigen rol binnen samenwerkingverband

Brainstorming in progress.....

30 september

*Filmplan update 21 oktober

Video / Freeze frame

Nu aan het puzzelen...

15 oktober

First serious cut

De Laatste dagen heb ik aan een nieuwe versie van de eindmontage gewerkt. Mijn lieve dochter van vijf manden maakt het niet makkelijk maar iedere vrije minute heb ik aan de montage besteed.

16 oktober

Second serious cut

Ik heb even afstand genomen en ook een paar mensen laten zien (kijkers en makkers) Nuttige commentaren dus nog een nieuwe versie:

18 oktober

Third serious cut

Afgelopen zaterdag heb ik mijn videoportret gepresenteerd. Ik kreeg nog een paar tips van de docenten van Academie. Dus een nieuwe versie komt eraan.

20 oktober

FINAL

Periode afgelopen.

De DVD

2009-08-16T16:46:00.009+02:00

First cut

4min 50 seg

Na een aantal besprekingen met verschillende mensen. Heb ik een paar goede commentaren gekregen.
Bedankt aan alle mensen die de moeite hebben genomen en kritisch naar mijn video hebben gekeken. Bedankt Jasper voor je reactie. Het was wel nuttig.

Dit is het eindresultaat. Het bleek goed voor twee keer 7.

6 min

Periode 8 - The Past in the Present

2009-04-29T20:21:00.014+02:00

29 april 2009

Het zwarte gat

Bedenk hierbij hoe je het onzichtbare zichtbaar maakt.

Je mag bij dit sterrenkundige verschijnsel blijven maar je kan ook je associaties bij het zwarte gat verdeelden. Gebruik archiefmateriaal, found footage, verzamelingen, dossiers, albums, etc. In combinatie met eigen beelden om tot een vertelling te komen.

Eindproduct: Een film 5 min / 8 max

Update 7 juni

Aangezien ik een paar weken geleden vader ben geworden, vroe ik me af wat ‘het vaderschap’ eingelijk inhoud. Mijn zwarte gat is dus het vaderschap (vertrekpunt).

Hoe zal ik als vader zijn en welke dingen ga ik allemaal tegekomen. Een moeder heeft het kind 9 maanden in haar buik en bouwt op die manier een band op met het kind voor een vader is dat heel anders.

In mijn zoektocht naar het ‘vaderschap’ ben ik terug gegaan naar mijn eigen jeugd. Ik ondekte dat ik eingelijk helemaal niet zoveel material van mijn eigen baby en kindertijd heb en gebroken herinneren van toen. Eline (mijn vrouw) integendeel heeft veel fotoalbums en een aantal films van de tijd dat zij nog een baby was. Dat vond ik best fascinerend. Wat een grote verschil tussen onze kindertijd.

Ik heb alleen één foto waar ik met mijn vader op sta en zelfs die foto is niet helemaal scherp. Mijn zwarte gaat is dus veel groter dan het onbekende van het vaderschap voor de toekomst, mijn baby en kindertijd is namelijk ook heel onduidelijk.

Om meer van mijn kindertijd te weten heb ik mijn broer, die in Frankijk woont, gevraag om foto’s van mijn als baby op te zoeken en de verhalen die erbij horen te vertelen.

Toen ik 1 jaar oud was moest mijn broer naar het buitenland door de burgeroorlog vluchtte. Ik leerde mijn broer pas echt kennen toen ik 10 was.

"De films van Eline waren S16 mm films. Om die in mijn project te kunnen verwerken moest ik ze digitaliseren. Ik heb dus de oude films opnieuw opgenomen op tape, zodat ik ze op mijn computer kon zetten. Dat was een heel karwei.

Om meer over mijn eigen kindertijd te weten te komen heb ik mijn broer geinterviewd en dit interview opgenomen. Het interview heeft twee uur geduurd en via dat interview ben ik veel te weten gekomen over de tijd waarin ik geboren ben en de tijd daarna. Ook had mijn broer een paar foto's die hij van mijn moeder opgestuurd had gekregen. Daarnaast heb ik op internet nog foto's gezocht uit de tijd dat ik geboren ben.

Met de gedigitaliseerde oude beelden en het interview ben ik aan de slag gegaan. Ik heb de beelden en het interview gemonteerd. Het is duidelijk dat Eline en ik een hele andere jeugd hebben gehad. Hierop heb ik de nadruk gelegd met de montage."

De laatste loodjes

Op dit moment ben ik bezig met de eindmontage. Ik heb inmiddels drie verschillende versies, maar nog geen definitieve versie. Ik probeer de beste manier te vinden om mijn verhaal te vertellen. Mijn verhaal gaat over mijn eerste levensjaren en hoe twee verschillende levens tot elkaar komen.

Film: Het kruispunt (6min)

Postmodernisme literatuur (Essay)

2009-02-03T10:23:00.010+01:00

Vaak: Postmodern lezen
Titel essay: Bestemming Macondo
Boek: Cien años de soledad 'Honderd jaar eenzaamheid' (1972)
Schijver: Gabriel García Márquez
Vertaling ondersteuning: Eline Valle Robles-Roomer
Cijfer: 9

Project: Het lichamelijk genot / Muziek als bron van genot

2008-11-25T14:00:00.040+01:00

22 november 2008

“Bij mij het vaak zo dat de bevreding van een verlangen tegen mijn belang ingaat. Toch geef ik eraan toe, want plotseling is het mijn einddoel geworden” Uit ‘De tranen van Eros’ van Gerges Bataille.

Opdracht:
Het realiseren van een fotografische en filmische vertelling met als thema Lichamelijk Genot!

1 december 2008

Mindmapping

Onderzoek naar beelden van lichamelijk genot.

"Muziek als lichamelijk genot
Iedereen kent de kracht van muziek."

Muziek beleven is, naast de geestelijke waarneming, voor een deel ook lichamelijk.

6 december 2008

Wat wil ik onderzoeken?

* Wanneer ondervindt iemand bij het bespelen van een instrument lichamelijk genot?

9 december 2008

Erotic-Cello

15 december 2008

Vorige week zaterdag heb ik mijn eerste beeldonderzoek gepresenteerd. De eerste stap is al gemaakt. Ik was in eerste instantie bezig met de observatie en het zoeken van de juiste hoek om mijn verhaal duidelijk te kunnen maken.

We hebben de film “Le grand Tango” gezien en zeer toevallig komt die overeen met mijn thema. Ik ben blij dat de film pas na mijn eerste beeldenonderzoek getoond is. Anders zou je snel denken dat het een kopie is maar ik heb de beelden van een celliste vóór die film gemaakt.
Het gaat over lichaam en een instrument. Het genieten van het contact met het instrument. Voelen, interactie, reactie van het lichaam. Persoonlijk ben ik benieuwd ook naar andere instrumenten zoals piano bijv.

Advies: Verder met de celliste gaan.

22 december 2008

Toch even onderzoek naar een pianiste.  Allen om te kijken of het wat is.
Ik ben een beetje eigenwijs maar goed!!

Persoon versus een instrument en het genot ervan.

30 en 31 december 2008

Vanaf de eerste dagen kreeg ik een prikkel van muziek. Ik hou van muziek, ik voel me soms niet lekker als er in de auto, thuis, nergens muziek is. Het is misschien een soort van verslaving. Ik denk dat ik vanwege die fascinatie voor muziek op deze landingsbaan ben geland. Ik vind het natuurlijk niet erg integendeel.

Ik had in twee richtingen gedacht. Dat was namelijk ‘Muziek luisteren of muziek maken’ en het genot ervan. Ik heb voor ‘muziek maken’ gekozen. Na een paar stappen met behulp van de begeleiding (Bart en Noud) had ik een vraag:

Wanneer ondervindt iemand bij het bespelen van een instrument lichamelijk genot?

Met een groep van cellisten (twee volwassen en twee kinderen) en twee pianisten is mijn zoektocht begonnen met foto’s en video als middelen. Duidelijk is dat tot iemand een instrument goed beheerst, komt pas het genot, maar lichamelijk genot is weer anders met elke persoon. Ik had ook de optie met een gitarist en een drummer om verder onderzoek te doen maar aangezien ik met de celliste nog veel te doen heb, denk ik dat dat te breed gaat worden en ik moet ook de tijd in de gaten houden.

De laatste dagen van het vorig jaar ben ik bezig geweest met de celliste. Ik ga me focussen alleen op een persoon, een instrument en een specifiek lichamelijk genot. In dit geval is dat ‘Carolina en haar cello’. Na een paar opnamesessies en gesprekken probeer ik er achter te komen waardoor precies haar lichamelijk genot met het bespelen van de cello komt.

Zij weet het zelf ook niet dus het is uiteindelijk een onderzoek van allebei. We hebben een aantal situaties geprobeerd, bijvoorbeeld; bespelen met schoenen en zonder, met weinig licht en veel licht, met andere muziek op de achtergrond en zonder, met publiek en zonder, met notenboek en zonder, met koude handen en met warme handen, met wijn en zonder wijn, met Colombiaanse koffie en met D&E koffie, met en zonder verwarming.

We weten dat er lichamelijk genot is maar we kunnen het nog niet isoleren. Sowieso zijn er prikkels in het hele lichaam maar er moet ergens meer genot zijn.

Hier een paar beelden van de film:

Het lichaam en de reactie op de prikkel van een muzikaal instrument

13 januari 2009

26 januari

G-SPOT

In het begin van mijn onderzoek naar lichamelijk genot had ik deze vraag:
* Wanneer ondervindt iemand bij het bespelen van een instrument lichamelijk genot?
Dat durf ik nu te vergelijken met de bekende seksuele term ‘G-spot’. Mijn onderzoek gaat naar een specifiek celliste en haar cello.

Nu weet ik dat ik eigenlijk op zoek was naar de ‘Muzikale G-spot’ – een gebied van het menselijk lichaam dat bij aanraking gevoelens kan opwekken- van iemand die een muzikale instrument bespeelt.

Mijn eindpresentatie is een video geworden waarin ik mijn observatie en eigen standpunt heb vastgelegd. Ik ben nu bezig met de eindmontage. Ik heb inmiddels vijf verschillende versies. Keuzen maken is best lastig en vooral "Kill your darlings" wordt van toepassing.

Catalogus tekst

“Zonder muziek, zou het leven een vergissing zijn” (Nietzche)

Iedereen kent de kracht van muziek. Veel mensen voelen zich niet lekker als er in de auto, thuis of op het werk geen muziek is. Daniel Valle Robles is een van die personen. Vanwege zijn fascinatie voor muziek onderzoekt hij in zijn werk het lichamelijk genot van het bespelen van een instrument.

Via close-ups van de contactpunten van lichaam en instrument maakt Valle Robles zijn observatie en fascinatie van het genot duidelijk. Hij heeft gekozen voor een sobere benadering: geen camerabewegingen en slechts een lichtbron.

Het genot van het lichamelijk contact. Voelen, ruiken, kijken, luisteren van het instrument geeft naast de geestelijke waarneming, ook lichamelijk genot. Valle Robles laat deze reactie van het lichaam van een celliste op haar instrument zien. Haar huid wordt warmer, haar voeten kunnen het ritme niet weerstaan. Haar hele lichaam laat zien dat de muzikale ‘G-spot’ bestaat.

Montage 1

Montage 2

Videowedstrijd van Xenoclipse

2008-11-17T20:50:00.006+01:00

Op het web zag ik een videowedstrijd over Intercultural Dialogue. Ik vond het best interessant om mee te doen. Ik heb een bewerkte versie van mijn video van vorige jaar "Thuis" ingestuurd. Gewoon voor de lol!!

Vorige week kreeg ik bericht dat ik een van de finalisten ben. De prijsuitreiking vindt plaats in Barcelona op 21 en 22 november.

Wie weet!!

Links:
Videos, Barcelona Conference on Media and Diversity, XenoCLIPse project

De "Werkelijkheid" van 100 bij 100, 10 bij 10 en 1bij 1 meter

2008-09-12T14:14:00.025+02:00

Periodo 5

Door jezelf te dwingen over een beperkt stedelijk gebied en fotoserie/filmreeks te maken onderzoek je de meerduidigheid van de werkelijkheid. Je zult merken dat, als je genoeg goed kijkt, je over ieder stukje werkelijkheid, hoe saai ook, een boeinde uitspraak kunt doen.

Zoektocht is begonnen...

misschien...

Maatschappelijk rituelen...

24 octubre 2008

Eerste Storyboard

Observatie

8 november

Eindpresentatie

*Je kiest een stedelijk tereein van 100 bij 100 meter.
*Camerabeweging en geluid zijn niet toegestaan.
*Je presenteert je films in een bioscoopsetting.
*Je moet een conflict/constrast/ambiguiteit toen

Video

Cijfer: Michiel 7.5 Bas 7.5

Camarakennis FO 4X5 en 6X6 neg

2008-09-11T21:29:00.001+02:00

TC 4X5

Rituel

2008-08-22T11:57:00.001+02:00

Tortura / Marteling

2008-08-21T12:23:00.006+02:00

Un pantalón que sabia demasiado...

Een spijkerbroek die te veel wist...
A jeans who know to much...

Guatemala mei 2008

La fé / het geloof

2008-08-19T22:44:00.013+02:00

Iets bizar en fascinerend, misschien in de volgende jaar ga ik verder onderzoeken.

augustus 2008
Lourdes, France

MAPAS ABIERTOS

2008-07-09T17:41:00.004+02:00

Open kaart

De blikvanger bij uitstek tijdens de Zomer van de Fotografie wordt de tentoonstelling Open kaart (Mapas abiertos). Onder supervisie van de Spaanse commissaris Alejandro Castellote werd een selectie van ongeveer 200 foto's samengesteld. Ze bieden een uniek overzicht van de artiesten, thema's en trends in de hedendaagse fotografie uit Centraal- en Zuid-Amerika en de Caraïben en zijn het resultaat van jarenlang onderzoek en van een hechte samenwerking tussen fotografen, artiesten, critici, historici en vertegenwoordigers van culturele instellingen uit heel Latijns-Amerika.

Open kaart ontwijkt bewust de gebruikelijke thema's van de Latijns-Amerikaanse kunst en opteert voor een eclectische benadering en voor de subjectieve visie van soms nog zo goed als onbekende artiesten. Toch slaagt de tentoonstelling erin vanuit drie invalshoeken (identiteitsrituelen, scenario's en alternatieve geschiedenissen) de algemene kenmerken van de Latijns-Amerikaanse kijk op de wereld bloot te leggen.

Hedendaagse Latijns-Amerikaanse fotografie

Vrijdag 27.06 > Zondag 21.09.2008

Paleis voor Schone Kunsten

Opdracht voor Philippe

2008-05-29T16:28:00.009+02:00

Opdracht Photoshop les:

Maak een digitale foto die 4x5 inch analoog opname imiteert.
De foto moet in zwart-wit afgedrukt kunnen worden. Het is de bedoeling dat er geen verschil of bijna geen verschil te zien is met de analoge opname.

Dat wordt via een photo stitching programma. Photoshop CS3 heeft ook zo'n optie.

Ik heb met het programma "Hugin" gewerkt. Dit is het resultaat

Met 4 foto's

Met 6 foto's

Foto final 4x5 inch
andere proef

Het Dagboek / Werkelijkheid versus fictie, publiek versus privé

2008-04-11T20:09:00.061+02:00

VIERDE KWARTAAL

Het dagboek

Zaterdagbezoek

Zondagsontbijt

Weer maandag

Moeder’s

Log line:
Twee vrouwen die in twee verschillende werelddelen wonen. Ze wonen meer dan 10.000 kilometer van elkaar vandaan. Ze kunnen elkaar niet verstaan want ze spreken een compleet andere taal. Gewoontes en de manier van leven zijn helemaal anders. Allebei zijn ze tegelijkertijd een kind rijker en armer geworden. Allebei zijn ze verbonden door een iemand die in de twee culturen woont. Ze hebben alleen één ding met elkaar gemeen. IK

Synopsis:
De voorbereiding van een lange reis is begonnen. Veel rare dingen aan het inpakken. Zomerkleding die al lang in de kast hangt plus een paar goede kleding stukken maar niet de beste spullen. Ook malariapillen, muggenspray, iets tegen diarree, spuiten tegen alle rare ziekten die daar niet zo populair zijn maar hier wel en zelfs eten.

Aan de andere van de wereld, veel typische dingen inpakken als souvenirs, ook koffie, kruiden voor het koken want het eten heeft in Europe geen smaak, een wollen jas die er nooit te gebruiken is, de mooiste kleding en de betere schoenen, eigen medicijnen want het vertrouwen in de buitenlandse medicijnen is niet groot.

Veel afwachting en angst zijn in het spel. Een lange reis van meer dan 24 uur en een culturele shock staat voor de deur. Het lijkt een vakantiereis maar het is meer een zoektocht naar de achtergrond van iemand die hen verbind.

Door mij moeten die twee bijzondere vrouwen elkaar ontmoeten. Ongemakkelijke situaties voor allebei. Die ene heeft vliegangst en de andere een hekel aan Europe. Eerst gaat die ene naar de omgeving van de andere en daarna andersom. Dat zorg voor gevoelige en drama momenten.

Concept:
Ik wil laten zien hoe een culturele botsing plaatsvindt. De kleine gewone dingen worden moeilijk om te begrijpen voor andere culturen. De contrasten zorgen voor drama “Similar but different”

Formele concept:
Door middel van foto’s en video’s wil ik een parallel verhaal opbouwen waarin de spanning voor de ontmoeting duidelijk te zien is.

Vormgeving:
De voorbereiding van beide vrouwen opnemen. Ik kan ook de situatie pushen om een leuk moment te krijgen misschien is het helemaal niet nodig. Als gids in de twee culturen kan ik beslissen waar ze naartoe gaan en op welke manier ik meer contrast kan krijgen tussen de twee vrouwen.

Motivatie:
De botsing gaat nu plaatsvinden. Nu gaan ze elkaar voor de eerste keer zien. Dat betekent dat ik nu de opnamen moet maken en zo’n verhaal vertellen. Ik ben diegene die in het midden staat en dicht genoeg bij de twee vrouwen om spontane acties te kunnen opnemen.

botsing

VOLGENDE STAP
Ik

29 april, ergens boven de Atlantishe Oceaan.

Lief dagboek; vanmorgen ben ik om 3:40 opgestaan. Alle koffers stonden voor de deur klaar via Madrid ben ik onderweg naar huis maar is er nog wel een “thuis”?
Drie jaar geleden heb ik daar alles achtergelaten om in Nederland een nieuwe leven te beginnen. Ik ben er al gewend maat ik voel me er nog niet thuis.

Nu ga ik een zoektocht beginnen om te kijken of de “thuis” die ik in mijn hoofd heb nog steeds bestaat. Of mijn vrienden, omgeving, gewoontes, familie, feesten vieren, werken en vooral eten nog steeds dezelfde zijn.

Bij het zoeken van de vormgeving voor de dagboek opdracht kom ik steeds weer bij mezelf terecht maar hoe kan het ook anders het is niet voor niets “het dagboek” daar kan ik gewoon niet omheen. Het project van de twee vrouwen (moeders) maken hier deel van uit.

Confrontatie

Ik ----- Thuis

“Para el que esta lejos de casa es difícil reconocer la linea divisoria entre la desilución y la nostalgia”

(Voor diegene die verweg van huis is, is het moeilijk om te herkenen waar de grenslijn tussen desillusie en nostalgie is

29 april tot 13 mei

Waar is "thuis"?

15 mei. I'm back with jetlag pfff

terug of niet?

Condor

diefstal

Anti-diefstal

Hoop

Mis ojos se han contaminado con otros mundos!!
(Mijn ogen zijn voor andere werelden vervuild)

20 mei 2008

"Cuando despertó, el dinosaurio todavía estaba allí"

Augusto Monterroso

Augusto Monterroso Bonilla (1921-2003) was a Guatemalan writer.

Monterroso limited himself almost exclusively to the short story form, he is widely considered a central figure in the Latin American "Boom" generation, which was best known for its novelists.

Monterroso is often credited with writing the world's shortest story, "El Dinosaurio" ("The Dinosaur"), published in Obras completas (Y otros cuentos). The story reads, in its entirety:

Cuando despertó, el dinosaurio todavía estaba allí.

("When [s]he awoke, the dinosaur was still there.")

to be continue in het Nederlands...

21 mei 2008.

Een inspirerende verhalenverteller
In mijn zoektocht naar vormgeving heb ik weer Augusto Monterroso gevonden. Op de middelbaarschool heb ik wat van hem gelezen. Ik wil zijn korte manier van verhalen vertellen imiteren. Hij heeft met letters gedaan en ik wil het met beelden doen.

Wat wil ik vertellen?
Deze vraag is waarschijnlijk de centrale vraag. Door het project van het dagboek kom ik steeds bij mijzelf terug. Sowieso moet een maker op zijn werk zijn persoonlijke perspectief laden, zijn fascinaties. Tegenwoordig een van mijn grootste fascinaties is: Hoe twee culturen op elkaar botsen.

Ik wil vertellen hoe iemand tussen twee vuren kan staan. Tussen twee verschillende werelden en culturen. Nu voel ik mee nergens thuis en tegelijkertijd voel ik me prettig op beide plekken.

In Guatemala
Ik ben terug naar Guatemala gegaan. Naar mijn land van afkomst met deze gedachte in mijn hoofd. Ik was van plan om alles wat ik NU vreemd, grappig of opvallend van mijn eigen land vind, in beelden te zetten. Een lastige taak want naast dat moest ik ook reisbegeleider zijn voor mijn schoonfamilie en weer een bruiloft overleven. Het was moeilijk de camera niet aan de kant zetten toen de emotionele momenten kwamen. Als ik bijv met familie en vriendin die ik lang geleden niet zag was. Ik heb altijd iets opgenomen en gefotografeerd of mijn vriendin (nu mijn vrouw) de camera doorgegeven.

Nu heb ik 2140 foto’s en 9 cassettes Mini-DV om beeldmateriaal te zoeken. Natuurlijk moet ik hier de familie, vrienden en toeristische beelden onderscheiden of misschien niet. Hmm.

In Nederland
Hier deed ik hetzelfde vooral in het begin toen mijn ogen nog maagd waren. Veel dingen vond ik vreemd, grappig of opvallend. Sommige van hen heb ik in beelden vastgelegd en anders heb ik met letters gevangen. Lange e-mails heb ik geschreven naar mijn familie en vrienden met zulke verschillende dingen erin.

Montage
Nu ben ik al drie dagen bezig met het digitaliseren van het materiaal en de selectie van de foto’s en ik maak verschillende testen om een structuur te kunnen vinden om mijn verhaal te vertellen. Inspiration please!!

22 mei 2008

Wat ziet u in het kunstwerk?

Uit de reacties op de vraag "Wat u in het kunstwerk ziet?" kunt u lezen dat er verschillende visies mogelijk zijn. De wijze van zien en de betekenis die er aan wordt gegeven, wordt beïnvloed door achtergrond, opvoeding, opleiding, omgeving en cultuur. Ieder mens ziet zijn eigen werkelijkheid. De opvattingen en meningen zijn dus subjectief.

Zo is het ook met visies van partijen in conflictsituaties. Iedere partij ziet zijn eigen werkelijkheid.

Ik heb een idee voor de vormgeving!! :)

23 mei 2008

Na veel zoeken naar vormgeving voelde ik een lekkere click met het gebruik van een “METAFOOR”.

Metafoor
Een metafoor is een vorm van beeldspraak, waarbij twee of meer ongelijke betekenissen met elkaar worden verenigd in één nieuwe betekenis.

Wikipedia

me·ta·foor (de; metaforen)
Stijlfiguur waarbij een begrip vervangen wordt door een beeld

Van Dale

24 mei 2008

THUIS

Log line

Een konijn die altijd zijn vrijheid terug wilt. Hij wil altijd terug naar zijn huis. Een dag krijgt hij de deur van zijn gevangenis open.

Synopsis:

Het verhaal van een konijn die in een zielige kooi woont. Hij wil altijd buiten zijn gevangenis zijn. De dag dat hij naar buiten kan, twijfelt hij om weg te gaan. Hij gaat toch buiten de kooi, naar zijn oude huis. Na een tijd in zijn oude huis te zijn geweest, voelt hij zich ongemakkelijk en raar. Niets is meer zoals toen. Iedereen is anders of hij is misschien een andere konijn geworden. Zijn idee van vrijheid en thuis was alleen een illusie. Hij komt terug naar de kooi, daar voelt hij zich veilig, heef hij zijn eigen spullen en vooral liefde. De kooi is nu zijn thuis.

Concept:
Ik wil laten zien hoe een culturele botsing plaatsvindt. Hoe iemand gevangen kan zitten tussen twee culturen.

Formele concept:

Door middel van een metafoor wordt het concept van mijn dagboek gepresenteerd. Het gaar over een konijn die in een hook woont. Als ik naar het konijn kijk, lijkt het soms alsof ik naar mijn zelf kijk. Ik voel me soms ook opgesloten. Net als het konijn wil ik vaak naar buiten in mijn geval naar mijn eigen land.

Zoals het konijn steeds weer terugkeert naar zijn eigen hok omdat hij zich daar het beste thuis voelt, heb ik ontdekt dat ik me steeds meer thuis voel in mijn eigen “hok”

De elementen:

De konijn: Staat voor mij

De kooi: Is de cultuur waarin ik nu zit. Hij geeft tegelijkertijd veiligheid en beperkt de vrijheid.

De persoon met oranje T-shirt: Staat voor de mensen in Nederland die proberen dat ik me hier thuis voel.

Het moment dat de deur open gaat: Het moment dat ik naar mijn land/cultuur terug kan

Buiten: Mijn eigen cultuur, land en gewoontes

Water, eten, slapen: Staat voor de dagelijks routine en de noodzakelijke dingen om te leven.

De timer: Staat voor de tijd die voorbij gaat.

Eerste foto’s serie: Staat voor het gevoel dat je er genoeg van de nieuwe cultuur hebt

Tweede foto’s serie: Staat voor de herinneringen aan het nieuw cultuur

Vormgeving:
Ik ga de genre “Metafoor” als strategie gebruiken. Ik ga een konijn een paar dagen observeren en de gelijkenissen die ik met het konijn heb, vastleggen door middel van foto’s en video.

Motivatie:

Tegenwoordig zijn er veel mensen die zich voelen zoals een konijn. Gevangen en ingesloten in de routine van andermans cultuur. Overal gebeuren culturele botsingen. Hier in Nederland natuurlijk ook. De wereld wordt steeds kleiner door de technologie. De culturen komen steeds vaker met elkaar in botsing. Op TV zie je vaak programma’s over mensen die naar ander land/cultuur gaan wonen.

Doelgroep:

Voor de mensen die zich nergens thuis voelen of ze horen juist horen op twee verschillende plekken. Voor de mensen die tussen twee vuren staan.

28 mei 2008

First cut van de seconde film
Ik ben bezig met de installatie...

P3 AV final

2008-03-30T23:11:00.000+02:00

AV opdracht= 7 pts

AV Opdracht

2008-03-27T20:42:00.013+01:00

Onze AV opdracht is heel groot begonnen. We hebben niet zoveel tijd besteed om het thema te kiezen want we hadden snel een idee. Iedereen was het er meteen mee eens maar er was een hoop werk te doen. We hebben met z’n allen gebrainstormd waardoor het idee steeds sterker en duidelijker werd.

Een oude Spaanse munt uit het jaar 1490 als object. Dat was onze vertrekpunt, ons object. We willen in de praktijk de leerstof van de lezingen brengen. Werkelijkheid versus fictie, Waar ligt de grens? Ook indipen in de trens van mock-documtary maken.

A Definition of Mock-documentary
Mock-documentaries are films and television programmes which 'look' and 'sound' like documentaries, but are not factual. In other words, they are fictional texts which appropriate the aesthetics of the documentary genre.
We favour a theoretical approach to mock-documentaries which views these texts as sharing a particular kind of relationship with the documentary genre.

They use the same codes and conventions as documentary, such as an authoritative narrator, 'real' footage of events, archival photographs, interviews with apparent 'experts' and 'eyewitnesses', and so on.
Mock-documentaries 'work' because of the assumptions and expectations that we have of documentary. When we see a text that looks and sounds real, we tend to naturally believe it.
Because they demonstrate how easily all of these codes and conventions can be faked, mock-documentary can often cause us as viewers to consider why we place so much faith in documentary itself.
Mock-documentary, then, is a fictional form which can encourage us to reflect on the nature of the documentary genre, and on the 'privileged' position that we give such factual texts.

De bedoeling
We willen testen hoe makkelijk het is om een feit dat niet echt is tot werkelijkheid te brengen. In het begin waren we allemaal enthousiast. We hebben verzonnen dat de oude munt een bewijs was dat een Spaanse familie ooit Nederland heeft gekocht en dat er nu nog steeds erfgenamen van deze familie in Nederland wonen.

In de onderzoeksfase heb ik een paar video’s gevonden van Nederlandse jongens die doen alsof ze het systeem van de NS kunnen kraken. Het lijk zo echt dat veel mensen dachten dat het echt was. Ook Hans en Mirelle hebben in de geschiedenis feiten van Nederland en Spanje rond 1490 gevonden. Met die aanleiding en de theorie van de lezingen hebben we een poging gedaan op een mini mockdocumentary te maken.

You tube en Marktplaats als podium
Tegenwoordig kan men op You tube eindeloos filmpjes vinden. Bijna allemaal zijn het amateursvideo’s gemaakt met eenvoudige camera’s die beelden van het dagelijkse leven filmen. Ze zijn per definitie echt. Hier willen we een filmpje van de belangrijke ontdekking van een paar jongens zetten.

We willen testen hoe de mensen reageren op een amateur filmpje die dat soort nieuws laat zien. De munt hebben we netjes gephotoshopet en op Markplaats gezet alsof het echt te koop is.

Daarna moeten we gewoon wachten op de reactie van het cyberpubliek.

Het viel niet mee
Na drie dagen dat ons aas op internet stond met de naam “Spaanse familie koopt Nederland” hebben we gezien dat het niet zo snel ging. We hadden niet meer dan 100 bezoekers bij het filmpje op You tube en op Markplaats hadden alleen één echte persoon die een aanbod deed. De andere bieders waren wij zelf.

Het maken van iets neps is niet zo eenvoudig zoals het lijkt. Er zijn veel elementen die nauwkeurig moeten zijn. We hebben daarna de naam van ons filmpje veranderd. Nu met een aantrekkelijk naam “Porn video Ashley Drupe” na een paar dagen hadden we meer dan 2500 bezoekers en zelf de reactie van iemand die boos werd omdat het geen pornovideo was.

Niet alles is mislukt
Als makers hadden we de bedoeling om te testen hoe iemand van de fictie werkelijkheid kan maken. En die zoektocht is eigenlijk onze AV opdracht. We hebben ons zelf gefilmd in actie. Het brainstormen, het maken van foto’s van de oude munt, het photoshoppen, het maken van het dossier met de onderzoeksdocumenten, het maken van het fimpje die op You tube staat, de montage etc.

Montage
Mirelle, Indra en ik hebben bij mij thuis de eerste montage poging gedaan. Helaas de audio van bijna alles was niet goed en over het algemeen waren de beelden niet best. Na een hele dag ploeteren hebben we niets concreets. We willen ook een echt nieuwsuitzending of een interview over feit&fictie toevoegen. Maar het lukt niet…

Lichte paniek
Vandaag is het donderdag en we hebben het filmpje nog niet af. Het is een grote puzzel geworden. Uiteindelijk hebben we te veel informatie te vertellen, genoeg voor een documentaire van een paar uur. In de montagekamer van St. Joost proberen we een duidelijk filmpje te maken maar helaas moeten we er om 17 uur uit. Tijd is het probleem maar dat is onze eigen schuld. We moeten gewoon geen baan hebben hahaha.

Eerste poging om een fotoboek te maken is mislukt. Bij Hema waren de foto’s klaar maar in een andere maat die ik besteld had en met een mooie tekst erachter “Hema foto service 5340377....”

Morgen moeten het filmpje en het fotoboek klaar zijn. Het gaat voor mij een lange nacht worden.

Contact sheet

2008-03-24T22:34:00.004+01:00

Sacrifice day.

Speed touch

2008-03-17T18:02:00.006+01:00

Onzichtbare netwerken met mensen die je helemaal niet kent. Dat klink wel eng, bizar, grappig maar het kan zelfs erotisch zijn. Ik heb een aantal stappen genomen, denk ik, terwijl ik af en toe blokker. Je hebt in je hoofd sommige foto’s en als je de foto’s gaar maken, kloppen ze niet helemaal met wat je in gedachten hebt. Mmmm…

Het is sowieso goed om jouw werk met andere mensen te bespreken. Zo krijg je een ander gezichtspunten over je eigen werk en vooral tips. Ik heb ook veel foto’s van andere mensen op flickr.com gezien. Mensen die bezig zijn om handen te fotograferen. Ik verbaas me hoeveel mensen gefascineerd zijn door handen.

In de bespreking met Bart en Mels krijg ik een ander perspectief van mijn concept. Crop, crop crop! Meer focus op de handen lijkt me een goede tip. De commentaren vond ik nuttig want mijn concept blijft nog steeds staan. Nu ben ik bezig met de macrolens en de telelens. Even kijken welke de beste prestatie heeft.

Opdracht voor Philip

2008-03-14T12:21:00.004+01:00

Surfen op het internet en het doorbladeren van fotoboeken. Zo ben ik een aantal fotografen tegengekomen. Met namen ben ik niet zo goed.Ik heb er wel een paar opgeschreven (Peen, Karsh, DeCaravana, Alvarez Bravo, Nadar, etc). Vooral de fotografen van Zonezero vind ik bijzonder.

Ik heb een foto gevonden die ik wil namaken. De manier waarop het haar is gemaakt is heel typisch bij ons (“las trenzas” noemen we). Ik vind het een praktische foto maar het staat op een handboek en het is niet duidelijk van wie de foto is.

Making off

Volgende stap

2008-03-11T23:08:00.005+01:00

Na de bespreking met Mels kreeg ik een nieuwe prikkel. Ik heb een concept bedacht en nu ben ik bezig met de vormgeving. Waarschijnlijk ging ik snel te letterlijk denken daar ben ik het inderdaad mee eens. Ik wil de aanraking van een euro door verschillende personen in beelden gaan brengen. Dat vind ik namelijk fascinerend hoe mensen onzichtbare banden met andere personen hebben. Natuurlijk is nu de vraag “hoe”.

Mijn eerste foto’s gingen niet zo lekker. Geen echte click met een extra laag in verband met het concept. Na een beetje brainstormen heb ik besloten meer focus op de handen leggen. Eigenlijk het fysiek contact tussen mensen gaat in een grote procent via de handen denk ik. Niet voor niets is het wordt “handelen” tot staat gekomen.

Een euromunt maakt onzichtbare verbindingen tussen mensen en het aanrakingspunt zijn de handen. Grappig is ook dat de handen veel lijnen en netwerk hebben. Ik denk dat ik iets met de handen ga doen.

Eurotour

2008-03-06T13:52:00.003+01:00

Individualisme
Individualisme is een filosofisch standpunt waarbij het belang van het individu boven dat van de gemeenschap wordt geplaatst; daarmee is het tegengesteld aan collectivisme

Collectivisme
Collectivisme is het stellen van het belang van de gemeenschap boven dat van het individu. Het is daarmee het tegenovergestelde van individualisme. Voorbeelden van staatkundige systemen waarin collectivisme een belangrijke rol spelen zijn socialisme, communisme, stalinisme, maoïsme, fascisme en nationaal socialisme. Ook democratie kan gezien worden als een collectivistisch ideaal.

Uit Wikipedia

Conceptuele kader
We wonen in een maatschappij die steeds wordt gericht op het individu. Een vreemde hybride tussen individualisme en collectivisme. Mensen willen zo zelfstandig mogelijk wonen. Geen hulp van iemand krijgen en geen hulp aan iemand geven. Zo min mogelijk banden met andere mensen aangaan en met sommige mensen nooit een band aanleggen.

Sommige mensen vinden het helemaal niets om op een warme stoel te gaan zitten die iemand anders gebruikt heeft of de deurklink van een openbaar gebouw met blote handen aan te raken. Ze nemen nooit een hapje van de appel van een vriend.

Volgens een onderzoek, vinden mensen die een politiek rechtse voorkeur hebben zulke dingen normaal en mensen met linkse voorkeur vinden het juist andersom. Een warme stoel in de bus vinden ze gezelliger dan een koude stoel.

Mijn fotografische project
Op straat zijn miljoenen munten die elke dag naar een andere hand gaan. Munten makken onzichtbare banden tussen mensen. Tussen moslims en christelijke mensen, tussen arme en rijke, tussen kinderen en ouderen, tussen westerse en oosterse mensen, tussen daders en slachtoffers, tussen rechtse mensen en linkse mensen, tussen vrienden en vijanden, tussen individualisten en collectivisten, tussen jij en ik.

Heb je je ooit afgevraagd waar de euromunt die nu in je portemonnee zit, is geweest? Met welke mensen had hij contact voor dat hij in je handen is gekomen? Welke mensen “jouw” euro eerder bezeten heeft? Met wie ben je onzichtbaar verbonden voor een gemeende aanraking?

Ik wil een euro munt gaan volgen of een deel daarvan. Ik wil een van de miljoenen onzichtbare netwerken proberen in beelden vast te leggen. De mobiliteit van de euromunt lacht de maatschappelijke theorieën uit.

series

2008-03-02T11:14:00.007+01:00

Urban animals

Polish beauty

Keep in touch

Katowice, Polen

Das Balen...

2008-02-22T19:51:00.002+01:00

De deelnemers voor het China project zijn al bekend. Ik kreeg een dubbel gevoel. Aan de ene kant was ik blij omdat mijn project gekozen werd maar aan de andere kant baal ik want ik kan niet meedoen.

Ik heb al een paar maanden geleden een ticket naar Guatemala geboekt en het project valt nu precies in dezelfe tijd. Het China project is namelijk een week later geworden. Ik kan helaas de reis naar Guatemala niet verplaatsen. Dus geen China voor mij... pfffff :(

Eurotour 2008

2008-02-20T18:17:00.011+01:00

De volgende opdracht is al bekend. Een verhaal maken van een object, het lijkt me wel een uitdaging want het is zo open dat het alles kan zijn. Voor de groepsopdracht hebben we al een idee in ontwikkeling. We moeten een goede planning maken want er zijn alleen vier weken. Voor mijn fotografische opdracht heb ik iets bedacht:

Overal ter wereld zijn munten.
Munten gaan overal ter wereld heen en terug.
Heen en terug gaan maakt altijd verhalen.
Dus ik ga een verhaal van een munt (één euro) die heen en terug gaat vertellen.

1 Spaanse euro 2003

8 reales van zilver van Carlos II (1665-1700)

Waar zijn deze munten geweest? Welke verhalen kunnen ze vertellen? Met welke mensen hadden ze contact?

Het probleem is de juiste manier vinden om één verhaal te vertellen maar dat is natuurlijk de bedoeling...

Daar ga ik dan…

Licht oefening

2008-02-14T13:43:00.012+01:00

alleen kaarslicht

alleen een zaklamp (painting)

combinatie van wit en geel lich

geel kaarslicht met een beetje wit licht

alleen geel licht

alleen daglicht

flits met terugloop in een witte reflector

"The metamorphosis of K"

2008-02-07T17:20:00.007+01:00

Katowice, Polen

Nu ben ik een ervaring rijker. Ik kan helaas geen echte beoordeling over Polen geven. Een paar dagen in één van de vele Poolse steden is natuurlijk niet genoeg. Als iemand 5 dagen in Friesland is, kan die iemand geen conclusie over Nederland trekken. Een eerste indruk is wel te krijgen.

Toen we in Polen waren, voelde ik hetzelfde gevoel dan toen ik 2 jaar en 9 maanden geleden in Nederland kwam. Vreemde verkeersborden overal, een hartstikke moeilijk taal op de tv en een andere manier van leven. Niet slechter, niet beter, gewoon anders.

In Katowice voelde ik me zeker niet thuis. Er waren heel weinig getinte mensen op straat. Dat geef me af en toe een raar gevoel. Volgens de literatuur zijn er veel skinheads die graag willen spelen met jongens als ik. hahaha

Voor de reis naar Polen heb ik een klein onderzoekje gedaan naar Katowice. Een stad die nu anders is stond bijna overal maar de vraag is: “Hoe zo anders” vroeger was het beter of slechter? Ik wilde dan ook onderzoeken hoe het vroeger was. Qua economie, politiek, manier van leven of andere structurele factoren had ik makkelijk een paar jaren nodig aan het onderzoek kunnen besteden dus ik dacht misschien fysiek.

Architectuur is het eerste teken van verandering in een stad denk ik. In de verandering van de architectuur kan je een eerste impressie van de economische impact zien. Bovendien hadden we alleen een paar dagen. Ik heb van tevoren een aantaal foto’s van het oude Katowice die ik op internet heb gevonden afgedrukt en vervolgens was mijn bedoeling om een zoektocht te maken om dezelfde plekken van de oude foto’s te vinden.

Planning

Dat was in principe mijn idee. Ik vond het interessant om fysiek te zijn op dezelfde plek waar vroeger een fotograaf het plaatje maakte. Het was gewoon een prikkel Qua vorm was ik niet helemaal klaar. Misschien een video in plaats van een nieuwe foto of een afdruk van de oude foto naast een van de nieuwe. Uiteindelijk vond ik een combinatie van deze media het beste. Hier de eerste resultaten:

Oude station

3 mei staat

Theater

Andreas Park

Central

3 meistraat andere kant

Kerk noord

Oude station 2

Eerste competentie assessment

2008-01-21T10:40:00.000+01:00

Hoe staat het met mijn competenties?

In het algemeen ben ik waarschijnlijk OK met mijn competenties aldus de eerste en de tweede beoordeling. Alles voldoende en zelfs een paar “G’s”. Ik ben wel gegroeid van de ene periode naar de andere. Ik vind het leuk om te experimenteren met verschillende media maar soms voel ik dat ik nog te weinig kennis van de techniek heb vooral van fotografie.

Met de samenwerking heb ik geen probleem. Ik ben gewend om met verschillende meningen rekening te houden. Ik denk dat ik sowieso een goed aanpassingsvermogen heb. Wat ik wel moeilijk vind is het “verkopen” van mijn ideeën. Dit komt door mijn gebrek aan taal. Ook vind ik het moeilijk om mijn standpunten en gedachten te verwoorden.

Waar sta ik nu?

Ik zit nu in een botsingsproces. Botsing tussen de commerciële wereld en de kunstwereld. Ik vind het wel interessant maar afleren is altijd moeilijker dan leren, denk ik. Ik ben nu in een zoektocht naar indrukwekkende kunstenaars op het gebied van audiovisueel en fotografie. Vooral de Latijns-Amerikaanse beweging. Ik heb 25 jaar in Guatemala gewoond. Ik kan daar gewoon niet omheen.

Ik heb meer affiniteit met AV vooral montage. Ik heb een paar jaren als editor gewerkt. Ik moest bijna altijd de ideeën van anderen proberen te materialiseren en nu ben ik meer bezig om mijn eigen ideeën uit te werken. Dat vind ik erg interessant en een uitdaging. Ik vind de fotografie ook heel leuk maar qua techniek ben ik daarin minder sterk dan in video.

Wat nu?

Ik zou graag meer nieuwe technieken leren van fotografie en video. Ik wil meer weten over verschillende tendensen en kenmerken van belangrijkste kunstenaars vooral in de Latijns-Amerikaanse wereld. Met mijn buitenlandse afkomst heb ik voordelen en nadelen. Ik wil van de voordelen profiteren en de nadelen verminderen. Ik zie af en toe de dingen met een andere bril. Dat wil ik verder ontwikkelen.

Tweede kwartaal achter de rug

2008-01-13T13:24:00.000+01:00

Een video voor de eindpresentatie:

Ik heb in eerste instantie de volgorde van de opdracht proberen te respecteren.

standpunt objectief
standpunt subjectief
kader
licht
moment kort
moment lang. (Ik denk dat het moment lang in video met slowmotion kan worden getoond)

Ik wil zeggen dat de mensen nummers zijn geworden.

Waarom in zwart-wit?
Ik denk dat zwart-wit nuchterder is. Ik wilde sowieso de afgelopen periode met zwart-wit experimenteren. Beeld mag geen afleiding zijn want ik heb in het geluid de lading gelegd.

Waarom de bewakingcameralook?
Met de bewakingcameralook bedoel ik dat de gegevens normaalgesproken privé zijn en de gegevens zijn privé-bezit en moeten beschermd worden.

Waarom de slowmotion?
Ten eerste, om het moment lang te presenteren en ten tweede om het moment te benadrukken wanneer een persoon een nummer wordt.

Waarom de silhouetten?
Ten eerste om het licht en het kader van de opdracht te maken. Ten tweede zijn de mensen anoniem tot iemand een combinatie van nummers maakt die iemand in de spotlight zet.

Waarom in een callcenter?
In een callcenter zijn veel gegevens in het spel. Er zijn databases vol persoonsgegevens.

Waarom verschillende talen?
Nummers zijn een universele taal. Sofi-nummers, paspoortnummers, rijbewijsnummers, bankrekeningen bestaan in de hele wereld.

De eindpresentatie is in de keuken

2008-01-07T21:49:00.000+01:00

De eindpresentatie heeft nu de hoogste prioriteit naast werken natuurlijk. Ik heb de vorige weken een video voor de eindpresentatie bedacht. Ik heb sowieso in deze periode zowel video’s als foto’s gemaakt. Sommige van mijn opdrachten waren mislukt. Ik denk dat dat alleen maar goed is. Ik kan een beetje duidelijk zien waar mijn pieken en dalen waren.

Ik heb nog een schaduw over mijn werk. “De commerciële wereld” Toen ik in de reclame wereld werkte, leerde ik zo duidelijk te zijn. In een reclamespot is de bedoeling dat je in 30 seconden een heel, duidelijk en overtuigend verhaal moet maken en verkopen. Maar natuurlijk in kunst is het een andere verhaal.

Tenminste is de eerste stap al genomen. “Ik ben me er bewust van” Ik ga de komende tijden daarmee werken. Minimalistisch worden zonder betekenis te verliezen. Ik moet de “essentie” zoeken. Daar gaat de kunst over toch!!???

Ik kan sowieso profiteren van de manier van denken in de commerciële wereld. Scherpe en bijtende ideeën en waarom niet, ook met humor.

Dat was de video die ik gemaakt heb. Nu werk ik aan een abstracte versie.

In Numerical Order group

2008-01-04T11:04:00.000+01:00

De laatste tijden heb ik in mijn hoofd alleen maar nummers door de Privacy Project. Op een gegeven moment voel ik me een beetje gek.

Ik heb een flickrgroep gevonden die ook bezig is met de nummers. Dat vond ik heel grappig. In deze groep is de bedoeling dat elk lid een foto van de volgende nummers maakt.

De foto’s zijn letterlijk nummers maar ik denk zelfs dat diegene die de foto maakt een nummer wordt naast de velen. Elke foto van elk nummer representeert aan iemand in de groep van 3,430 leden (inclusief ik)

http://www.flickr.com/groups/numerical/

Ik moet trouwens het nummer 1256 ergens vinden… Gek heee!!??

Nog gekker

Ik heb een site gevonden met "The Sound of Mathematics" Iemand probeert het geluid van de nummers maken. Check this out...

http://www.geocities.com/Vienna/9349/

Het eind van het jaar

2008-01-02T14:12:00.000+01:00

De tijd van nostalgie, nu worden de herinneringen sterker en de maag eist het typische eten van mijn land. De tijd van de drukke dagen, veel eten en niet minder belangrijk de cadeautjes. Ik krijg zoals vele van jullie fotoboeken die ik niet zelf wilde aanwijzen. Ik heb alleen op mijn lijstje gezet. “Fotoboeken van Latino fotografen”, maar achteraf hoor ik dat in de boekenwinkels niemand de fotograaf die “Latino” heet kent. Dat was lachen!! Vakantie van school maar helaas niet van mijn werk. Ik moest zelf 24, 26 en 31 december werken.

Ik heb ook een Italiaanse film gezien die ik meer dan een jaar geleden van mijn zwager heb gekregen. Door een of andere reden kon ik hem nooit zien. Misschien omdat hij 6 uur duurt of misschien omdat hier de dagen te klein zijn. Tenminste dat voel ik. In ieder geval de film is: “La Meglio Gioventu” van de regisseur Marco Tulio Giordana,40 jaar Italië in 6 magistralen uren film. Waauuuuw!!! Wat een film!!! Ik raad die film zeker aan.

Verder was ik bezig met de geluidsopdracht, met de eindpresentatie, met de AV opdracht en met kunstgeschiedenis. Maar alleen de eerste is mij gelukt. Ik zit een beetje in de knoop met de eindpresentatie want ik heb namelijk geen fotografische serie en sommige van mijn opdrachten zijn mislukt. Dat is alleen maar goed denk ik want zo is het makkelijker om te zien of er na elke opdracht een ontwikkeling is geweest.

Met mijn AV-opdracht was ik wat bezig. Een dag ging ik naar de Winter-Efteling. Het was zo druk. Normaal gesproken probeer ik weg te blijven van de drukke plekken maar nu met mijn thema “Mensen zijn nummers” dacht ik dat ik daar iets interessants kon vinden. Er waren inderdaad overal lange files en veel mensen maar het was heel erg koud!! To much voor mijn arme tropische lichaam : (

Bovendien zocht ik een brug ergens op de snelweg om auto’s, die onder de brug langs kwamen te filmen. Ik wil laten zien hoe mensen gewoon nummers zijn maar ik word er een beetje gek van. Ik heb een diarree van ideeën sommige nog gekker dan de andere maar ik ben er nog niet helemaal uit.

Opdracht geluid

2007-12-27T14:19:00.000+01:00

Opdracht: Kies een stukje video, verwijder het geluid en maak een nieuwe mix van geluiden waarmee de betekenis van de originele video verandert.

Originele video

Montage (andere geluiden)

De onbevangen blik (lezingen @ Breda)

2007-12-13T21:55:00.000+01:00

Programma 13 december

14.00 uur Inleiding
door Flip Bool
14.30 uur Andrea Stultiëns
15.00 uur Paul Bogaers
15.30 uur Pauze
15.45 uur Bert Sissingh
16.15 uur Paulien Oltheten
16.45 uur Don Sars
17.00 uur Discussie en borrel

Het was een leuke poging. Ik denk dat er veel interessante dingen zijn behandeld. Ik kon helaas niet alles horen bij gebrek aan goede geluidsapparatuur.

Rotterdam Film Course 2007-2008

2007-12-12T18:31:00.000+01:00

Het IFFR organiseert jaarlijks in samenwerking met onderwijsinstellingen en het Nederlands Instituut voor Filmeducatie de Rotterdam Film Course. De cursus duurt een dag en is een plezierige en leerzame kennismaking met typische festivalfilms: inventief, dwars en vernieuwend. Het cursusprogramma belicht, elk jaar vanuit een ander vertrekpunt, de verschillen tussen mainstream cinema en onafhankelijke, vernieuwende cinema. Dit jaar staat de studiedag (un)censored, the uncut extended version in het teken van censuur en cinema. De studiedag wordt gevolgd door een gratis filmvertoning met inleiding tijdens de 37ste editie van het IFFR (23 januari - 3 februari 2008).

(un)censored, the uncut extended version
Censuur is er in verschillende vormen en gradaties. Ruwweg kan er een onderscheid worden gemaakt tussen externe en interne censuur. Externe censuur wordt van buitenaf opgelegd, bijvoorbeeld door de staat. Interne censuur zijn de restricties die een artiest zichzelf oplegt, onder andere vanuit angst voor het onbekende of vanwege financiële afhankelijkheid van de financiers. Het publieke debat richt zich doorgaans op externe censuur. Dit is echter een vereenvoudiging van de complexe situatie. Politieke censuur en economische (zelf)censuur zijn vaak nauw met elkaar verbonden. Tijdens de Rotterdam Film Course zal de complexe relatie tussen interne en externe censuur nader onderzocht en bediscussieerd worden.

In de lezingen zal aandacht besteed worden aan de ontstaansgeschiedenis van film, haar verbondenheid met censuur en de actualiteit. Naast filmfragmenten zal daarbij de korte film CUT (2004) van Royston Tan getoond worden. Met de films LA BATTAGLIA DI ALGERI (the Battle of Algiers, 1966) van Gillo Pontecorvo en VIVA ZAPATERO (Sabina Guzzanti, 2005) zal verder ingegaan worden op politieke censuur, commerciële en artistieke zelfcensuur en de creatieve oplossingen van filmmakers

Bron: IFFR

Vijfde en zesde opdracht (het moment)

2007-12-05T13:28:00.000+01:00

Opdracht 1:

Zoek een foto waarin het moment zich alleen af lijkt te spelen op dat ene bevroren moment in de tijd.

Triángulo prohibido(verboden driehoek)

Colombia 1970. Camilo Lleras

Opdracht 2:

Neem je onderwerp en standpunt uit opdracht 1 en maak een serie beelden waarin het moment zich alleen af lijkt te spelen op dat ene bevroren moment in de tijd. Maak wederom een keuze voor 1 beeld. In de les licht je je keuze toe.

Op bases van die fotografische instructies probeer ik iets met video te maken. Ik wil in het kader van de opdracht blijven. In principe ga ik iets met mijn standpunt “mensen zijn nummers” en “het moment” maken. Hoe kan ik dat beter in beeld brengen?

Een paar dagen later…

Iemand is anoniem tot het moment dat hij door een combinatie van nummers herkenbaar wordt dan springt hij uit de schaduw, vind ik. Dus in relatie met de opdracht probeer ik in beelden te brengen “het moment” dat iemand een nummer wordt naast alle anderen.

Ik denk sowieso dat er in de maatschappij verschillende momenten zijn wanneer een persoon voor de statistieken één nummer wordt. In het gemeentehuis (paspoort, rijbewijs, etc) belastingdienst (sofi-nummer), ziekenhuizen (patiëntennummer) banken (rekeningnummer, pincode) fietsenstalling, treinen, bakkerijen, voetbalwedstrijden, etc. Overal en altijd wordt je gewoon een nummer.

Dat heb ik gemaakt:

Moment kort:

Moment lang:

Vierde opdracht (Light+standpunt)

2007-11-29T17:01:00.000+01:00

Zoek een foto waarin het moment zich alleen af lijk te spelen op dat ene bevroren moment in de tijd.

Gekoze foto's:

Fidel Castro, Sierra Maestra
Cuba, 1960

Raul Corrales (Ciego de Avila, 1925 - 18 april 2006) is een van de bekendste fotografen van de Cubaanse Revolutie. Corrales werd geboren in het kleine plaatsje Ciego de Ávila. Op zijn twaalfjarige leeftijd verhuisde hij met zijn moeder naar Havana om de armoede op het platteland te ontvluchten. Voordat hij beroemd werd als fotograaf heeft hij als krantenverkoper en hulpje bij de nieuwsorganisatie Cuba Sono Film gewerkt, waar hij in 1944 fotograaf werd.

Corrales was de persoonlijke fotograaf van de Cubaanse leider Fidel Castro. Hij registreerde in die hoedanigheid van dichtbij de Cubaanse Revolutie van 1959, onder aanvoering van Castro en diens medestrijder Che Guevara. Het is niet bekend tot welk jaar hij als persoonlijke fotograaf heeft gewerkt. In 1991 ging hij met pensioen.

Vaak wordt aangenomen dat de bekendste foto van 'Che' door Corrales is gemaakt. Dat is echter niet juist. Die foto werd namelijk genomen door zijn tijdgenoot Alberto Korda. Korda,die zelf in 2001 overleed, noemde hem ' De Leraar'.

De foto's van Corrales worden bewonderd om de manier waarop hij de emoties weergeeft van de deelnemers aan de revolutie. Men kan in Havana nog steeds zijn foto's als briefkaart kopen.

Alberto Díaz Gutierrez "Korda", Guerrillero Heróico," 1960.

This portrait of Ché is said to be the most widely reproduced image in the history of the photograph, unpublished until after Che’s death and then reproduced in large numbers. The cropped version of this portrait, developed into a key icon for the post ‘68 generation, reproduced on murals, posters and T shirts, it became a symbol of rebellion and remains an icon to youth outside the political mainstream both in Europe, the U.S. and Latin America.

Video voor de opdracht :

Idereen is gewoon een combinatie van nummers. Als ik genoeg nummers van jou weet, weet ik zelfs wat voor kleur ondergoed je aan hebt.

"Een combinatie van nummers zorgt dat iemand in de spotlight komt te staan"

A conversation with Werner Herzog - idfa

2007-11-29T16:41:00.000+01:00

Een gesprek met één van de belangrijkste filmakers, Werner Herzog: "Misschien ben ik op zoek naar utopieën, een ruimte voor menselijke eer en respect, ongeschonden, gedroomde landschappen, planeten die nog niet bestaan. Vandaag de dag zoeken weinig mensen deze beelden.”

Masterclass Werner Herzog 1:55:26

Première van de documentaire Bambara Blues van Jacqueline van Vugt - idfa

2007-11-26T21:00:00.000+01:00

Bambara Blues is een visuele, aangrijpende documentaire over de griotte Ami Diarra uit Mali. Het is haar missie om de lokale bevolking voorlichting te geven over aids.

Bambara Blues volgt Ami, die het als haar missie ziet om de lokale bevolking van het mijnstadje Kayes voorlichting te geven over aids, tijdens het organiseren van een bijeenkomst over dit onderwerp. Vanwege haar gerespecteerde positie als griotte - een muzikant die in West-Afrika wordt beschouwd als bewaarder en verteller van mondeling overgebrachte tradities en geschiedenis - weet ze veel mensen te bereiken. Helaas nemen de autoriteiten haar niet serieus, zo blijkt als ze het gezondheidscentrum benadert om haar campagne te steunen.

meer...

Zoom Experience 2007 / Jaarbeurs Utrecht

2007-11-25T20:04:00.000+01:00

ZOOM.experience was een fotografie-evenement in de Jaarbeurs in Utrecht en werd door meer dan 17.500 consumenten bezocht. Het was een interactief evenement waar doen en leren centraal stonden. Maar eigenlijk was het een groot marketing evenement. Ik heb er zelf een statief gekocht hahaha...

Ik vond het leuk om te kijken hoeveel mensen belangstelling voor fotografie hebben. Zulke evenementen hebben als hoofdzaak om mooie plaatjes te maken, een paar tips van softwares zoals Photoshop te krijgen en het verkopen van apparatuur. De betekenis van de fotografie of het standpunt van de fotograaf is minder belangrijk, als je een mooi plaatje kan krijgen in plaats van een foto waarbij de toeschouwer vraagtekens kan zetten.

Mooie foto’s vind ik ook leuk om proberen te maken. In vergelijking met eten, is net als Mcdonals gaan eten in plaats van gezonde groente thuis. Je weet dat het niet goed voor jou is maar af en toe is het wel lekker.

Derde opdracht - (Kader+stanpunt)

2007-11-24T20:03:00.000+01:00

Opdracht: Zoek een foto waarin het gebruik van het licht duidelijk bijdraagt aan de interpretatie van de foto door de toeschouwer.

Gekoze foto's

Serie: Uma visao dos índios yanomami

Roraima, Brasil, 1976

Gekoze foto's (Open en geslote kader)

Lezing door Martin van den Oever

2007-11-21T21:58:00.000+01:00

De statische camera. Tussen stilstand en beweging

John Berger stelde ooit dat de introductie van de handcamera het fotograferen van een ritueel tot een reflex heeft gemaakt. ('Uses of Photography. For Susan Sontag', About Looking, New York 1980, p. 52–67)
De 35 mm camera heeft ongetwijfeld in sterke mate bijgedragen aan de ontwikkeling van de na-oorlogse documentaire fotografie waarin de straat een centraal onderwerp vormt.

['Stereofoto's leven meer dan filmbeelden omdat ze de rust van de werkelijkheid in tact laten. De cinema geeft ons de onrust van haar beweging. De rust van de blik lijkt belangrijker.']

Het fenomeen van de statische camera en dan met name op het grensvlak van de beeldende kunst en antropologie vormt vanuit de hedendaagse beroeps- en kunstpraktijk een belangrijk onderwerp voor nader onderzoek. Mede om de grenzen van het medium fotografie te verkennen. Martin van den Oever houdt zich hier theoretisch en praktisch bij uitstek mee bezig. (uit het programa)

Ik vond het een interessante lezing. We hebben ook fragmenten van het werk van de volgende mensen gezien:

- Martin van de Orver (Spiegelportret, Indonesische portretten)
- Bert Haanstra (Rembrandt schilder van de mens, Allema)
- Marjoleine Boonstra (Britanya)
- Ramon Gieling (Leven met je ogen over het maken van To Sang)
- Michal Butink (Flash)
- Victor Kossakovsky (Svyato) full gezien

Na drie en een half uur non stop waren we klaar. Moe en koud maar een stuk wijzer, hoop ik. Het is interessant de visie van ervarener mensen te horen.

Derde opdracht: (kader + licht)

2007-11-21T12:13:00.000+01:00

De kracht van de nummers

Brainstorm is in volle gang!! Het is grappig hoe aanwezig het thema “privacy“ wordt. In elke actie, in elk contact met mensen blijft het thema in je achterhoofd zitten. Ik probeer mijn locatie verhuizen, dus geen callcenter meer. Ik ben bezig met het telefonische fenomeen bijvoorbeeld in een callcenter. Hoe veel persoonlijke gegevens via de telefoon doorgegeven kunnen worden.

Met een telefoonnummer kan je veel van iemand weten. Vanaf waar iemand belt en de omgeving. Toen kreeg ik de perverse gedachte dat ik niet besta. Dat ik gewoon een samenstelling van verschillende nummers ben. Wat bedoel ik ermee?

Iedereen is gewoon een nummer of een combinatie van nummers. Sterker nog, men heeft jouw voornaam en achternaam niet nodig om alles over jou te weten. Als iemand jouw sofi-nummer, telefoonnummers, bankrekeningnummer, pincode, postcode, huisnummer, autokenteken, paspoortnummer, rijbewijsnummer, creditcardnummers, lengte, gewicht, GPS positie, en zelfs de IP adres van jouw pc heeft. Kan hij alles over jou te weten komen.

Waar je woont, Wat voor auto je hebt, waar je rijdt, hoeveel geld je hebt op de bank, welke smaak van kleding je hebt, eten, hobby’s, etc. In welke landen je bent geweest zelfs vanuit welke computer je een e-mail stuurt.

Ik heb dus een beetje mijn concept (standpunt) veranderd. Ik blijf lekker universeel. De klacht van de nummers zijn overal ongeveer hetzelfde. Ze zijn niet afhankelijk van cultuur of talen, ze zijn net als de muziek.

Nu ga ik proberen mijn concept te materialiseren. Ik weet nog niet wat ga ik doen. Fotografie of misschien video. Ik moet afwegen met welke medium ik mijn verhaal beter kan vertellen. Het is de bedoeling dat ik rekening houd met het licht en de kaders. Ik ben benieuwd!

Met nummers kan men meer vertellen…

Privacidad versus Privacy - De zoektocht

2007-11-20T13:30:00.000+01:00

Ik heb eigenlijk conceptuele problemen. “Privacy” in de Nederlandse cultuur of zelfs in de Europese cultuur is helemaal anders dan “privacy” in mijn cultuur. Sommige dingen die hier heel privé zijn, zijn in mijn cultuur helemaal normaal en andersom.

Bijvoorbeeld, als op straat iemand dood valt, kan je in de krant van de volgende dag, de naam, leeftijd, afkomst en alle de gegevens van die persoon terugvinden. Hier is dat ondenkbaar!! Als je de leeftijd bij ons aan een vrouw vraagt, is de kans groot dan je een klap terug krijgt. Hier vinden de meeste vrouwen het geen probleem om dat te zeggen.

Ik wil dan zo neutraal en internationaal blijven. Ik ben trots op mijn buitenlandse afkomst terwijl sommige mensen er probleem mee hebben. Ik vind het juist een voordeel. Verschillende achtergronden die tegen elkaar botsen geven bijna altijd goede resultaten. Sinds ik hier ben, heb ik het fenomeen heel fascinerend gevonden. Wat krijg je na de botsing als resultaat.
Meer dan 500 jaar gelden was er een grote “invasie” van Europa naar Amerika (het vasteland) en als resultaat krijgen we een van de grooste culturele botsingen ooit.

Nu ben ik opzoek naar Latino’s fotografen en audiovisuelers die iets dergelijks hebben beleefd zoals de Mexicaanse fotograaf Manuel Alvarez Bravo die negen maanden in Nederland was en een boek van het contrast heeft gemaakt. Ik wil ook Latino’s kunstenaars die ooit iets met “privacy” hebben gedaan. Ik begin mijn zoektocht met bekende Latinos in de fotografische documentaire wereld.

In de geschiedenis van Latijns-Amerika kunnen we veel belangrijke namen terugvinden die tussen 1950-1980 interessante werken hebben gemaakt. In eerste instantie heb ik een hoop namen gevonden o.a. Claudia Andújar, Luis Carlos Bernal, Carlos Blanco, Carlos Contreras, Sandra Eleta, Sara Facio, Roberto Fantozzi, Luiz Carlos Felizardo, Roberto Fontana, Milton Guran, Annemarie Heinrich, Graciela Iturbide, Nacho López, Sebastian Salgado (migrations)Héctor Méndez Caratini, Pedro Meyer, Juan Travnik, Joao Urban, Ivan Cañas, Raúl Corrales, Alberto Diaz (Korda), Ramon Martínez Grandal.

Grappig is het om te lezen dat Raúl Corrales de leraar en tegenstander van Alberto Diaz (Korda) was. Een bekende uitspraak van Raúl Corrales is: “Ik ben een betere fotograaf maar Korda is bekend” Korda heeft dat toegegeven.

Er is veel te lezen en te zien over de verschillende stromingen die er bestaan zoals surrealisme, magisch realisme, fantastisch realisme, conceptualisme, etc. Ik ben op zoek naar een inspiratiebron, een held of alleen meer weten over de geschiedenis van mijn Latijns-Amerikaan via de beeldende kunstenaars.

“The best definitions of the richness and complexity of Latin America. He classified the countries of the region as testimonial peoples, new peoples and transposed peoples, three categories that point out the differences between the countries with an indigenous majority, the countries formed by immigrants and the countries with a social and racial mixture. The diversity of the conclusions of such an analysis is helpful in the understanding of the ways by which photography reveals the multiple Latin American idiosyncrasies. “We don’t have an identity, we have them all”, as Mario Vargas Llosa has stated.” Tekst uit Zonezero.com

Een video voor de tweede opdracht

2007-11-16T13:54:00.000+01:00

Ik heb ooit iemand gehoord die zei: ”El sonido es la mitad de la imagen” (Het geluid is het halve beeld) Dus ik heb geprobeerd om met geluid en de compositie mijn standpunt over te brengen. Elke dag zijn er in de wereld golven van persoonlijke gegevens die van persoon naar persoon gaan.

Blijven ze privé?

Tweede opdracht (Subjectief standpunt + compsitie)

2007-11-15T13:36:00.000+01:00

Waar ligt voor jou de grens tussen prive en openbaar? Welke geheimen geef jij via internet, je webcam of je mobiel wel prijs, welke zeker niet? (privacyproject.nl)

Ten eerste ben ik op zoek gegaan naar foto’s met interessante compositie die tegelijkertijd het subjectief standpunt van de fotograaf weergeeft. Ik ben veel interessant foto’s tegengekomen. Maar was er eentje waarmee ik een vreemde gevoel kreeg. Ik herinner me Kossakovsky “Film when you hate and love at the same time”

Een foto van Pedro Meyer (Mexico) waarin een rijke vrouwe zich laat fotograferen met haar hulppersoneel. Ik vind het belachelijk en ik ben kwaad. Hoe kunnen mensen op die manier andere mensen als slaven laten zien. Aan de andere kant vind ik het een intrigante foto. Hoe heeft de fotograaf alles voor elkaar gekregen. Prachtige foto!!

La señora y sus sirvientes

Pedro Meyer. Mexico City,1978

andere foto's

Aproximacion a la vida

Sara Facio. Argentina, 1963

El umbral (threshold)

Manuel Alvarez Bravo, Mexico 1947

Ik ging verder met het callcenter. Nu in het kader van compositie en subjectiviteit ga ik er een video maken. Met een statief heb ik verschillende hoeken geprobeerd. Ik zoek ten eerste een interessant compositie en ten tweede hoe ik beter mijn standpunt kan overbrengen. Subjectief zijn dan.

Eerste opdracht (objectief standpunt)

2007-11-11T13:00:00.000+01:00

Gokozen foto met objectief standpunt.

Spencer Platt, USA, Getty Images.

Young Lebanese drive down a street in Haret Hreik, a bombed neighborhood in southern Beirut, Lebanon, on August 15. For nearly five weeks Israel had been targeting that part of the city and towns acrosssouthern Lebanon in a campaign against Hezbollah militants. As a ceasefire gradually came into force from August 14, thousands of Lebanese began to return to their homes. According to the Lebanese government, 15,000 homes and 900 commercial concerns were damaged.

andere foto met objetief standpunt

De presentatie van de eerste opdracht is achter de rug. Na een lange middag krijgen we iets te horen over de persoonlijke opvattingen die iedereen over het thema heeft. Ik ben bezig met de telefonische gebeurtenis tussen personen. Hoe privé kan je via de telefoon blijven? Hoeveel privacy kan je via een telefoon delen? Een telefoon gesprek is niet meer een monogame relatie tussen twee personen. Tegenwoordig is het normaal dat meer dan een persoon een telefoongesprek hoort zonder dat je er iets van merkt.

Privacy van uw gegevens kan niet meer. Met de nummerweergave kan je weten wat het telefoonnummer is van degene die belt. Sterker nog, met een paar clicks op de computer kunnen sommige mensen weten uit welke land, stad, straat, etc. je belt.

Hier in Nederland is het heel normaal dat je via de telefoon veel persoonlijke gegevens geeft. Bij ons wil bijna niemand via de telefoon iets zeggen. De mensen zijn namelijk bang om via de telefoon hun persoonlijke gegevens aan een onbekende te geven. Er zijn veel ontvoeringen en fraude.

Als je naar een onbekend huis belt en je vraagt: “Met wie spreek ik?” Krijg je bijna standaard een ongezellig antwoord: “Met wie wilt u spreken?!”

Foto eerste opdracht

Eenzaamheid versus Privacy

2007-11-09T12:08:00.000+01:00

Waar ligt de grens?

Eenzaamheid:
1.Eenzame mensen voelen zich alleen
2.Als iets eenzaam is,is het stil en zonder veel mensen=verlaten
3.Is het gevoel dat je alleen bent, van geïsoleerd zijn van 'de anderen'. Eenzaamheid wordt vaak ervaren als er een verschil is tussen het contact wat je wenst en het contact dat er is

Privacy:
1. Privé-leven, is alleen voor jezelf
2. Het recht om met rust te worden gelaten
3. De mogelijkheid om alleen te zijn, zonder dat anderen je zien of alles van je weten.

Uit Van Dale

Privacy is een ruim begrip: het gaat onder meer om de bescherming van persoongegevens bescherming van het eigen lichaam en van de eigen woning, de bescherming van familie en gezinsleven, en het recht vertrouwelijk te communiceren via, brief, telefoon, e-mail en dergelijke. Privacy betekent dat men dingen kan doen zonder dat de buitenwereld daar inbreuk op maakt of zelfs weet van heeft. Privacy heeft met verschillende disciplines te maken, zoals ethiek,informatiekunde en rechtsgeleerdheid.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ik denk dat vanwege onze sociale aard we niet zo makkelijk de relatie met andere mensen kunnen beperken. Wij wonen in een maatschappij en de relaties tussen de leden kan niet altijd beperk zijn. Of wel?

De mensen die veel privacy willen voelen zich op een gegeven moment eenzaam?

De mensen willen alles van andere mensen weten maar ze willen niet dat iedereen alles van hen weet.

Sociaal
De eigenschap sociaal betekent strikt genomen dat een organisme (zoals de mens, de mier of de bij) geneigd is om in groepen te leven.
Betrokken op de mens wordt met sociaal vaak bedoeld: het hebben van gevoel voor de noden van de medeleden van de samenleving, als in humanitair, medemenselijk en menslievend, vaak geassocieerd met linkse politiek of met religieuze overtuigingen.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Stanpunt:

Ik ben geïnteresseerd in de telefonische communicatie als maatschappelijke gebeurtenis. Voor het internet was de telefoon ook een revolutionair medium om de privacy te onderbreken of de eenzaamheid te verminderen. Tegenwoordig is de telefoon iets gewoons maar nog steeds belangrijk voor het maatschappelijk proces. Als iemand jou belt, kan je beslissen of je je eenzamheid wilt onderbreken of juist je privacy met iemand anders wilt delen. Daarentegen als je zelf iemand belt, ben je bewust dat je inde privacy van iemand anders breekt.

Hoe zit nou met de call centers?

Normaal gesproken is een telefoongesprek meer persoonlijk dan een sms. Als je aan de telefoon met iemand anders bent, denk je dat het een soort van monogame realtie is. Je kan gewoon veel voelen. De stem, de manier waarop de mensen praten, of ze boos of blij zijn, etc.
Als je naar een helpdesk belt, nodig je iemand uit om je problemen te delen. Je verwacht dat iemand van je zelfde soort mens jou probleem kan oplossen. De meeste call centers liggen niet in eigen land. Ze liggen bijv. in India. Je bent aan de telefoon met iemand aan de andere kant van de wereld zonder het te weten.

In Nederlands zijn bijvoorbeeld call centers voor Spanje, Engeland, Duitsland, Turkije, België, VS, etc.

Dat is een fenomeen dat ik verder wil onderzoeken.

EOS Canon Discovery Workshop @Utrecht

2007-11-04T19:57:00.000+01:00

Vorige week zondag ben ik in Utrecht geweest. Canon had een marketingactie. Ik vond het interessant om daar heen te gaan. Een paar tips over de techniek zijn altijd welkom. Ik kan met de dure camera’s en lenzen spelen zonder bang te zijn om iets kapot te maken. Machintosh en Adobe waren er ook. Goede actie van Canon!! Ik ben “getrouwd” met Canon 400D. Dus een Canonfan.

Persbericht:

Canon organiseert op zaterdag 3 november en op zondag 4 november voor de tweede keer de EOS Discovery Tour. Tijdens de Tour zal de nieuwe Canon EOS 40D centraal staan. Deelnemers kunnen de camera zelf vasthouden en uitproberen. De nieuwe Canon EOS 40D is ontworpen voor de gevorderde amateur en semi-professionele fotograaf. Dit is tevens de doelgroep waarop de EOS Discovery Tour zich richt.

Deelnemers kunnen tips en trucs leren van gastfotografe Patricia Steur. Patricia is bekend vanwege haar portretten van beroemdheden en afbeeldingen van tribal tattoos. Daarnaast heeft ze en aantal boeken uitgebracht, waarin haar werk is te bewonderen. Ook Apple en Adobe zijn aanwezig als partner. Adobe zal de nieuwe Lightroom software demonstreren en Apple zal het software pakket Aperture laten zien. In de ‘touch&try’ ruimte kunnen bezoekers van de EOS Discovery Tour de software uitproberen.

Adobe en Apple
Adobe en Apple zijn op EOS Discovery aanwezig als partner. Zij zullen aansluitend op elke EOS Discovery show een presentatie geven en daarnaast ook aanwezig zijn in de ‘touch&try’ ruimte. Adobe presenteert hun nieuwe Lightroom software en laat door middel van tips&trucs zien hoe de fotografie workflow geoptimaliseerd kan worden. Apple zal het software pakket Aperture demonstreren. Aperture is het eerste all-in- one postproductieprogramma voor de serieuze fotograaf. De nieuwste versie, Aperture 1.5, is uitgebreid met een hele serie nieuwe functies die tijdens de presentatie de revue zullen passeren.

Locatie: Central Studio’s Utrecht

Programa:

EOS Discovery Show

14.30-15.45 Registratie/ touch & try
15.30-17.00 EOS Discovery Show (Gastfotograaf Patricia Steur)
17.20-18.10 Apple en Adobe Seminars / touch & try

Periode 2 - Privacy Proyect

2007-11-03T20:03:00.000+01:00

De opdracht van deze periode is al bekend. Met een statief en geen camerabeweging dat zijn de voorwaarden. Het gaat bij “Privacy Project ” over: Waar ligt voor jou de grens tussen privé en openbaar? Welke geheimen geef jij via internet, je webcam of je mobiel wel prijs, welke zeker niet? Ben je te googelen? Mogen bedrijven en de overheid alles over jou weten? Of zijn er dingen die je voor jezelf wilt houden?

We krijgen een lezing, een documentaire en verschillende bronnen over het thema. Vooral de activiteiten die mensen de laatste jaren op het gebied van Privacy hebben gedaan o.a. http://www.privacyproject.nl/ http://www.hollanddoc.nl/

Hier is trouwens veel informatie te krijgen over het thema. Ik vind het een interessant thema en vooral een lekkere puzzel. Ik ben nu bezig met de onderzoeksfase. Er is heel veel informatie op deze twee websites te vinden en bovendien zijn er veel links. Ook is er veel te lezen over eerdere projecten en acties.

Het is de bedoeling dat we eerst een standpunt innemen. We moeten eerst kijken waar staan wij nu en waar willen wij naar toe gaan. Tenminste dat heb ik begrepen. Nu ben ik zwaar aan het denken wat kan ik verder uitdiepen. Er zijn zoveel mogelijkheden en zoveel richtingen die ik ook interessant vind. Dat wordt best moeilijk.

Standpunt

Volgens Van Dale:

stand·punt (het ~)
1 manier waarop men iets bekijkt => mening
2 plek waar men zich bevindt om iets waar te nemen

Volgens mij:

Daar ben ik mee bezig…pfff

Manufactured Landscapes de film / Verkadefabriek

2007-10-21T19:20:00.000+02:00

We hebben van de begeleiding via e-mail de tip gekregen dat er in Nederland een interessante tentoonstelling zou plaatsvinden. Ik heb op internet meer informatie gezocht over de tentoonstelling om een beter beeld te krijgen. Ik vond het een interessant thema of dilemma kan ik beter zeggen. Dus heb ik besloten om naar de film te gaan. Samen met mijn vriendin zijn we naar de voorstelling van zondagavond in de Verkadefabriek te Den Bosch gegaan.

De fotograaf

Edward Burtynsky is een Canadese fotograaf die in industriële landschapsfotografie is gespecialiseerd. Hij maakt foto’s die schoonheid projecteren terwijl de onderwerpen juist zwartgalligheid zijn. Hij probeert een sterke boodschap over te brengen en tegelijkertijd mooie foto’s te maken. De mix van die twee factoren zie je niet zo vaak.

Dat is precies de reden waarom ik hem interessant vond. Ik ben geweend dat een goede foto er schitterend mooi moet uitzien. Net als die van National Geografic of van de catalogen van Canon bijv. Ik heb het werk van een paar “bekende” fotografen gezien en ik vind zelf de foto’s niet zo bijzonder. Maar dat is niet alleen mijn mening hoor. Ik krijg altijd de vraag: “Waarom zijn ze zo bekend?” Zulke foto’s kan mijn kleine nichtje ook maken.

Pas als ik het verhaal achter de foto’s hoor, krijg ik een click. Ahhh dat bedoelt hij ermee! Ik wil het verschil leren ontdekken tussen een prachtig beeld dat niets zegt zoals een mooi landschap, een zonsondergang, een regenboog, etc. Of en gewoon beeld die ver weg van schoonheid is maar wel een betekenis heeft. Normaal gesproken passen die foto’s in een serie die samen met andere foto’s een documentaire over een bepaald thema. En de mooie foto’s dan? Ze zijn alleen maar “een mooie foto”. Soms zit er geen intentie achter en is het gewoon toevallig maar goed genoeg voor de achtergrond van de pc.
Edward Burtynsky maakt niet alleen een serie foto’s met een bepaalde betekenis en intentie, in dit geval over het dilemma van onze consumptiebehoeftes, maar hij probeert ook mooie foto’s te laten zien. Hij houdt rekening met de techniek en compositie zonder zijn boodschap te vergeten.

Twee vliegen in een klap

Aan de ene kant heeft ik het proces van een fotografische documentair gezien via een bekende fotograaf die los van een sterke verhaal ook zorgt voor een mooie foto. En aan de andere kant kon ik ook het werk van Jennifer Baichwal, de regisseur van de film, waarderen. Zij volgt de fotograaf tijdens zijn reis door China en zij probeert een passend verhaal maken. In principe heb ik me voor AV aangemeld maar de fotografie heb ik altijd heel leuk gevonden en ondertussen krijg ik er steeds meer belangstelling voor. Dus het was goed om mijn criterium verder te vormen.

Beoordeling periode 1

2007-10-20T12:37:00.000+02:00

Het is zover. De eerste periode is voorbij en natuurlijk de eerste beoordeling ook. Wij hebben een 7 voor het project gekregen. Onze eindproduct was een video van de Kruisstaat maar het gaat eigenlijk over het hele proces. Voor deze weblog heb ik een 6 gekregen. Ik moet inderdaad meer over de studie schrijven en mijn activiteiten daarbinnen.

Als ik een tekst moet schrijven, kost het veel tijd. Ik moet altijd Nederlanders zoeken die mijn inventieve Nederlands willen corrigeren en waarna ik het zonder veel fouten kan publiceren. Gelukkig doet mijn vriendin het heel graag en zonder “Gemaar”. Het is geen smoesje hoor. Ik moet sowieso meer aandacht aan de weblog besteden.

Voor de andere competenties heb ik een “V” (voldoende) gekregen en ik heb zelfs een “G” (goed) voor experimenteren met beeld en techniek. Er is een weblog gemaakt waarop o.a. foto’s van de eerste beoordeling te zien zijn. http://beoordelingdtf1.blogspot.com/
In het algemeen ben ik tevreden met het begin van de studie. Ik verwachtte dat het moeilijker zou worden met mijn beperkingen met de taal en cultuur, maar tot nu toe valt het mee. Ik ben benieuwd naar de volgende opdracht.

Montage final (Kruisstraat)

2007-10-18T20:17:00.000+02:00

Door de week heb ik een andere versie van de montage gemaakt. Het was met dezelfde beelden maar met een andere volgorde. Het verhaal van de man als basis met meer overzicht van de straat er tussenin. Ik heb dit daarna aan mijn groep laten zien. Zo kunnen we samen beslissen tussen de twee versies wat we meer van toepassing vinden.

Uiteindelijk is de tweede versie gebleven als basis en daarna was het de bedoeling om de eindmontage af te maken. We hebben besloten om de foto’s van de straat na de intro te plaatsen. De richtingaanwijzer geeft het ritme voor de foto’s die verschijnen en aan het eind komt het verhaal van de man met zijn startkabels.

Na de montage van de video heb ik de geluiden gemixt. We hadden niet alle geluiden bij ons dus we hebben de “Sound library” gebruikt en sommige geluiden hebben we nog gemaakt. Daarna hebben we meer dan één keer de eindmontage gezien om de puntjes op de i te zetten.

Het is zover, na zeven weken met onze geliefde Kruisstraat bezig te zijn geweest hadden we de eindpresentatie klaar zelfs een dag voor de deadline. We moesten hem alleen naar een DVD kopiëren en hij was klaar voor zaterdag “De beoordelingsdag”

Begin met de montage (Kruisstraat)

2007-10-14T20:15:00.000+02:00

Na de Beelden en Geluid Experience in Hilversum zijn we naar Utrecht teruggegaan. Daar was Ysbrand op mij aan het wachten. We hebben daar afgesproken om daarna naar Chaim’s huis te gaan om de beelden van de Kruisstraat te monteren. Dus vanaf de trein stapte ik meteen in de auto van Ysbrand.

We hebben eerder op school afgesproken hoe de montage ongeveer moet zijn. We hebben ook een basis montage en een soort timeline gemaakt. Onze structuur moest het verhaal van de man zijn die startkabels zocht en niemand die hem wilde helpen. Bovendien wilden we ook de onverschillige Kruisstraat laten zien. Het ritme moet ook ergens kunnen verschijnen.

We hebben meer materieel digitaliseren vooral veel over de man die startkabels aan iedereen vroeg. Het geluid van de richtingaanwijzer vonden we mooi en toepasselijk voor de straat. Het heeft een soort van spoedgeval + ritme. Die gaan we gebruiken met combinatie van sommige foto’s van Tonnie en Ysbrand.

We hebben eerste de videobases gemaakt en daarna het geluid met de video gemixt. In principe willen we het verhaal ergens splitsen en daar de foto’s van Tonnie en Ysbrand plaatsen. Op die manier wilden we een verwachting creëren. We hebben al een aantal uren gewerkt en toen werd te laat. Dus we hebben besloten om donderdag de montage af te maken.

Bezoek aan Beeld en Geluid Experience (Werkveld onderzoek)

2007-10-14T12:10:00.000+02:00

Zondag om 8 uur ’s ochtends neem ik de trein op het station Tilburg richting Utrecht. Daar heb ik met Jasper afgesproken. Nog met een kleine kater en met één oog half dicht ben ik in de trein gestapt. Om 9:48 namen we de trein richting Hilversum want het Mediapark is onze eindbestemming.

We hebben de opdracht om De Beeld en Geluid experience te onderzoeken. We gingen eerste naar de kassa om onze entree kaartjes te kopen, want het is helaas niet gratis. We kregen gelijk een ring waarmee we onze persoonlijke gegevens konden invullen en op die manier alle activiteiten kunnen activeren.

Beeld en Geluid is een attractie op het gebied van televisie, radio, muziek en film. Hier kan men experimenteren met allerlei media die er beschikbaar is. Je mag zelf het nieuws presenteren of een radio programma maken en daarna kan je het via internet opnieuw zien. Je kan er ook montages maken en oude tv programma’s terug kijken. Er staat een eeuw radio in het archief en bijna alle televisie uitzendingen van Nederland.

We zijn er in ieder geval heen gegaan en hebben zoveel mogelijk proberen te doen. Aan het eind hadden we een interview met een medewerker die alles heeft uitgelegd. Ik heb de camera en geluid gedaan en Jasper was de interviewer. Wij hebben nuttige informatie gekregen en vooral een goed overzicht over het Mediapark en zijn functie.